Uzasadnienie
W dniu 13 czerwca 2014 r. K L, złożyła w Izbie Skarbowej w Szczecinie skargę na dokonanie przez Trzeci Urząd Skarbowy w Szczecinie zwrotu nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013 r. (PIT-37) w kwocie [...] zł niezgodnie z jej dyspozycją.
Z uzasadnienia pisma wynikało, że na formularzu zeznania podatkowego skarżąca umieściła dyspozycję odbioru nadpłaty w kasie Urzędu. Pomimo tego, organ podatkowy dokonał w dniu 12 marca 2014 r. zwrotu nadpłaty podatku przelewem na rachunek bankowy. Niezgodny ze wskazaniem sposób zwrotu nadpłaty stanowił, w ocenie Skarżącej, niezrealizowanie zwrotu nadpłaty podatku.
Dyrektor Izby Skarbowej w Szczecinie, po rozpatrzeniu skargi w trybie przepisów Działu VII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, ze zm.), dalej zwanej: "K.p.a.", zawiadomieniem dnia 14 lipca 2014 r. Nr KW.1-051-50/14 poinformował skarżącą o sposobie jej rozpatrzenia.
Na powyższe zawiadomienie K L zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.
W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w Szczecinie wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej jako "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Zaskarżone przez stronę zawiadomienie stanowi odpowiedź na skargę, złożoną przez K L na działanie Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w Szczecinie i rozpatrzoną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie w trybie przepisów Działu VIII K.p.a., w tym art. 227 K.p.a.
W tym miejscu należy wyjaśnić, iż postępowanie wszczynane w związku z wniesieniem takiej skargi cechuje jednoinstancyjność oraz brak stron postępowania, nie wydawane jest również żadne rozstrzygnięcie adresowane do skarżącego, a jedynie zawiadamia się go o czynnościach, które mają wyjaśnić okoliczności podnoszone w skardze. Konsekwencją takiego kształtu skargi określonej przepisami art. 227 i następne K.p.a. jest brak prawnej możliwości przeprowadzenia przez sądy administracyjne kontroli legalności takich działań organów administracji. Czynności organów administracji będące przedmiotem skargi powszechnej nie mieszczą się bowiem w zamkniętym katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu, a wymienionych w powoływanym powyżej przepisie art. 3 § 2 p.p.s.a.
Reasumując, w przypadku wniesienia skargi na podstawie art. 227 i nast. K.p.a., stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego ani na bezczynność organu ani też na wynik przeprowadzonego postępowania. Zaskarżone w niniejszej sprawie zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi nie mieści się w zakresie kognicji sądów administracyjnych i nie może być rozpatrywana przez ten Sąd. Stanowisko to jest zgodne z wykształconym na tym gruncie stanowiskiem orzecznictwa. W wyroku z dnia 9 grudnia 1999 r., sygn. akt III SAB 7/99, publ. ONSA 2001/1/27, Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, a pogląd ten podziela Sąd orzekający w niniejszej sprawie, iż ocena prawidłowości postępowania skargowego prowadzonego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. "Skargi i wnioski" nie podlega kognicji sądownictwa administracyjnego. Kognicji tej nie podlega także ocena, czy organ prowadzący postępowanie skargowe załatwił skargę w zakreślonym w przepisach K.p.a. terminie, to znaczy czy w terminie udzielił odpowiedzi na tą skargę.
Podobnie na kwestię możliwości zaskarżenia rozstrzygnięcia wydanego na podstawie przepisów Działu VIII K.p.a. wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 21 grudnia 2010 r., II OSK 2389/10 stwierdzając, że skarga powszechna określona w tych przepisach jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, które nie dają podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego albo też nie mogą stanowić podstawy skargi zmierzającej do wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego. Skargi tego rodzaju są załatwione w samodzielnym jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością faktyczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy (zob. również postanowienie WSA W Warszawie z dnia 1 czerwca 2009 r., II SA/Wa 629/09, postanowienie NSA z dnia 9 listopada 2006 r., I OZ 1133/06, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.