Uzasadnienie
Skarżący H K w odpowiedzi na wezwanie sądu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...] zł od wniesionej skargi (na opisaną wyżej decyzję w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej z tytułu opłaty skarbowej w wysokości [...] zł), złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Z uzasadnienia wniosku oraz nadesłanych dokumentów wynika, co następuje.
H K od [...] r. odbywa karę pozbawienia wolności w zakładzie karnym. Oświadczył w uzasadnieniu wniosku, że nie posiada żadnych środków finansowych do swojej dyspozycji. Aktualnie nie jest zatrudniony i nie uzyskuje dochodów, nie posiada żadnego majątku, oszczędności. Z żoną pozostaje w rozdzielności majątkowej małżeńskiej, nie ma z nią kontaktu, a córki prowadzą odrębne gospodarstwa domowe.
Ze znajdującego się w aktach sprawy zaświadczenia Zakładu Karnego wynika, że H K przebywa w tym zakładzie karnym od [...] r. i nie jest zatrudniony odpłatnie. Stan środków pieniężnych pozostających do dyspozycji na dzień wystawienia zaświadczenia, tj. 6 lutego 2013 r. wynosił [...] zł. Na przełomie ostatnich 6 miesięcy otrzymał łącznie kwotę [...] zł. Środki pieniężne zgromadzone zgodnie z art. 126 § 1 Kkw, tzw. akumulacja (przekazywane skarżącemu w chwili zwolnienia z zakładu karnego) wynoszą [...] zł.
Postanowieniem z dnia 15 marca 2013r. (doręczonym w dniu 20 marca 2013 r.) referendarz sądowy zwolnił skarżącego od części wpisu w wysokości [...] zł, uznał, że skarżący jest w stanie uiścić kwotę [...]zł, którą dysponował po złożeniu wniosku o prawo pomocy. W pozostałym zakresie odmówił przyznania prawa pomocy.
W złożonym w dniu 27 marca 2013 r. sprzeciwie, H K złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, lub umożliwienie zapłaty kosztów sądowych już po opuszczeniu zakładu karnego i podjęciu pracy zarobkowej.
Skarżący wskazał na warunki panujące w zakładzie karnym i wyjaśnił, że kwotę [...] zł przeznaczył na kupno w kantynie podstawowych produktów spożywczych (sól, pieprz, cukier, przyprawy, kawa, herbata itp.), środków higieny osobistej (szampon do włosów, gąbka, zmywak do naczyń) oraz materiałów piśmienniczych (blok listowy, koperta, długopis, itp.). Kupione produkty pozawalają skarżącemu w minimalnym stopniu uzupełnić braki panujące w tzw. minimum dostarczanym przez zakład karny.
Skarżący, żądanie zapłaty opłaty sądowej odbiera jako "czystą biurokrację" i łamanie praw wynikających z art. 30, 32, 45 pkt 1 art. 63 Konstytucji RP.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje.
Jak stanowi art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.- zwana dalej P.p.s.a.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Złożony przez skarżącego sprzeciw od postanowienia w przedmiocie przyznania prawa pomocy wywołał taki skutek, że Sąd jest zobowiązany ponownie rozpatrzyć wniosek o przyznanie prawa pomocy uwzględniając okoliczności faktyczne i prawne sprawy oraz zebrany materiał dowodowy istniejący w chwili obecnej.
Zgodnie z art. 246 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). Częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej (§ 4).
Mając na uwadze twierdzenia skarżącego o wydatkowaniu posiadanej w dniu 6 lutego 2013 r. kwoty [...]zł na podstawowe produkty spożywcze, środki higieny osobistej i artykuły piśmiennicze, Sąd uznał, że skarżący, przebywający w zakładzie karnym wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania.
Dlatego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.