Uzasadnienie
H K wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 października 2012 r., nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu opłaty skarbowej. Wobec wezwania Strony do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi, Skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, postanowieniem z 11 kwietnia 2013 r. o sygn. akt I SA/Sz 1044/12, przyznał Skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z uwagi na niewniesienie przez Stronę środka odwoławczego, orzeczenie to stało się prawomocne od dnia 25 kwietnia 2013 r.
Wyrokiem z dnia 14 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 1044/12, Sąd oddalił skargę H K na opisaną powyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Odpis sentencji wyroku doręczono Skarżącemu w dniu 20 czerwca 2013 r.
W dniu 27 czerwca 2013 r. (data złożenia pisma przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego) Skarżący wystąpił do Sądu z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie mu uzasadnienia ww. wyroku, wnosząc jednocześnie, na urzędowym formularzu PPF, o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W uzasadnieniu wniosku Skarżący wskazał, że od 1 kwietnia 2008 r. - w sposób ciągły - odbywa karę pozbawienia wolności w zakładzie karnym. Aktualnie nie jest zatrudniony i nie uzyskuje dochodów, nie posiada żadnego majątku, oszczędności. Z żoną pozostaje w rozdzielności majątkowej małżeńskiej i nie ma z nią kontaktu.
Ze znajdującego się w aktach sprawy zaświadczenia Zakładu Karnego z dnia 6 lutego 2013 r. wynika, że: H K przebywa w tym zakładzie od 12 maja 2011 r. i nie jest zatrudniony odpłatnie; środki pieniężne zgromadzone zgodnie z art. 126 § 1 Kkw, tzw. akumulacja (przekazywane skarżącemu w chwili zwolnienia z zakładu karnego), wynoszą [...]zł; na przełomie ostatnich 6 miesięcy Skarżący otrzymał łącznie kwotę [...]zł; stan środków pieniężnych pozostających do dyspozycji na dzień wystawienia zaświadczenia wynosił 100,45 zł. Skarżący wyjaśnił przy tym, że ww. kwota 100 zł została spożytkowana przez niego na zakup podstawowych produktów spożywczych (herbaty, kawy, cukru, przypraw, itp.), środków higieny osobistej oraz materiałów piśmienniczych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 245 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "P.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2). Przy czym ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa (art. 244 § 2). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1).
W rozpatrywanej sprawie Skarżący, składając formularz PPF, wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Wobec powyższego, w pierwszej kolejności wskazać należy, że H K, na podstawie art. 239 pkt 4 w związku z art. 241 P.p.s.a., jest z mocy ustawy zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie (tj. opłat i wydatków). Prawomocnym postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2013 r. przyznano mu bowiem prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, a wskazane zwolnienie rozciąga się także na postępowanie kasacyjne. Rozpoznawanie wniosku Skarżącego co do zwolnienia go od obowiązku opłacenia kosztów sądowych jest zatem niecelowe.
Natomiast wniosek Strony w zakresie ustanowienia adwokata należało uwzględnić, ponieważ Skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia i wydatków profesjonalnego pełnomocnika. Obecna sytuacja materialno-bytowa Strony jest trudna: Skarżący przebywa w zakładzie karnym, nie uzyskuje dochodów ze stosunku pracy, nie posiada także majątku ani oszczędności. Nie jest on zatem w stanie zgromadzić takich środków finansowych, które pozwoliłyby mu na pokrycie ww. ciężarów, związanych z prowadzeniem postępowania sądowego w niniejszej sprawie.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.