Uzasadnienie
M. K., reprezentowany przez radcę prawnego, pismem z dnia [...] r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Z. O. R. [...] [...] i [...] [...] z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2010 r., wskazując jako wartość przedmiotu zaskarżenia kwotę [...] zł. Do skargi dołączono odpis pełnomocnictwa wraz z potwierdzeniem uiszczenia opłaty skarbowej w kwocie [...] zł oraz dowód uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł.
Wyrokiem z dnia 7 lutego 2014 r., sygn. akt I SA/Sz 1053/13, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję (pkt I sentencji wyroku), stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu (pkt II) oraz zasądził od D. Z. O.[...] [...] [...] i [...] [...] na rzecz skarżącego M. K.kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt III).
W uzasadnieniu tego orzeczenia, przedstawiając podstawę prawną i wyliczenie kwoty, jaką zasądził na rzecz Skarżącego od organu tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, Sąd zawarł następujący zapis (cyt.): "O zwrocie kosztów postępowania sądowego w kwocie łącznej [...] zł na rzecz Skarżącego orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) w związku z § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.). Na zasądzony zwrot kosztów postępowania sądowego składają się należności z tytułu wpisu od skargi ([...] zł), wynagrodzenie radcy prawnego z tytułu pomocy prawnej ([...] zł) a także uiszczona opłata skarbowa od pełnomocnictwa ([...] zł)".
Pismem z dnia 23 kwietnia 2014 r. D. Z. O. [...] [...] [...] i [...] [...] zwrócił się do Sądu o wyjaśnienie rozbieżności zaistniałych pomiędzy treścią punktu III sentencji wyroku a przywołaną powyżej treścią uzasadnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Zgodnie z art. 156 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a, sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym.
Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok. Sprostowaniu mogą podlegać zarówno wadliwości sentencji, jak i uzasadnienia orzeczenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 sierpnia 2012 r., sygn. akt II GSK 465/11, LEX nr 992532).
Z akt sprawy wynika jednoznacznie, że Skarżący był reprezentowany przez radcę prawnego, który przedstawił udzielone mu pełnomocnictwo i dowody uiszczenia należnej opłaty skarbowej oraz wpisu od skargi, obliczonego od wskazanej w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia. Niewątpliwe w sprawie jest również, że wyrokiem z dnia 7 lutego 2014 r., sygn. akt I SA/Sz 1053/13, Sąd w punkcie III orzekł o zasądzeniu od D.Z. O.[...] A. [...] i [...] [...] na rzecz M. K. kwoty [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Powyższe zostało ogłoszone poprzez odczytanie sentencji i podanie ustnych motywów rozstrzygnięcia - po przeprowadzeniu rozprawy, na której Sąd wspólnie rozpoznał sprawy o sygn. akt I SA/Sz 1053/13 i I SA/Sz 1054/13. W sporządzonym następnie uzasadnieniu wyroku w sprawie I SA/Sz 1053/13 zawarto błędne, w oczywisty sposób sprzeczne z sentencją, zapisy odnoszące się do drugiej ze wspólnie rozpoznawanych spraw.
W toku opracowywania elektronicznej wersji uzasadnień obu wyroków przy użyciu edytora tekstu doszło bowiem do nieprawidłowego zapisu danych w sporządzanych dokumentach. Powyższe dodatkowo świadczy o oczywistości niezamierzonej omyłki popełnionej przy komputerowym opracowywaniu treści uzasadnienia przy użyciu elektronicznego wzoru pisma.
Wyżej wskazane błędy mają charakter oczywistych, na co wskazuje zestawienie treści uzasadnienia z sentencją wyroku oraz dokumentami zgromadzonymi w aktach niniejszej sprawy. Należało je zatem sprostować.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a., postanowiono jak na wstępie.