Uzasadnienie
W dniu 25 października 2013 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniesiono skargę E. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 24 września 2013 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wszczęcia postepowania w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Skarga ta została podpisana i wniesiona w imieniu skarżącej przez doradcę podatkowego B. S., który do skargi dołączył kserokopię pełnomocnictwa sporządzonego dnia 10 kwietnia 2013 r. opatrzoną u dołu jedynie dwiema pieczęciami o treści: 1) "Za zgodność z oryginałem, dnia 22-10-2013, [...]", 2) "B. S., doradca podatkowy, nr wpisu [...], D. Sp. z o.o., Al. [...]".
Z uwagi na powyższe, pismem z dnia 22 stycznia 2014 r., Sąd wezwał pełnomocnika strony skarżącej – doradcę podatkowego B. S., do uzupełnienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, braku formalnego tej skargi, przez prawidłowe uwierzytelnienie kopii pełnomocnictwa z dnia 10 kwietnia 2013 r. nadesłanego wraz ze skargą, bądź przez przedłożenie oryginału albo uwierzytelnionego za zgodność z oryginałem odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie albo przed sądami administracyjnymi.
Wezwanie Sądu zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi w dniu 29 stycznia 2014 r. W wyznaczonym terminie, ani do chwili obecnej, wskazany brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej zwanej: "P.p.s.a.", pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony.
Niezałączenie pełnomocnictwa (oryginału czy też poświadczonego odpisu) zgodnie z art. 37 P.p.s.a., stanowi brak formalny skargi, podlegający konwalidacji w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. Według przywołanego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Przepisem regulującym wymogi co do sposobu uwierzytelniania pełnomocnictwa lub innych dokumentów przez doradcę podatkowego jest art. 41 ust. 4 ustawy z dnia 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2011 r. nr 41, poz. 213), który stanowi, że doradca podatkowy ma prawo sporządzania poświadczeń odpisów dokumentów za zgodność z okazanym oryginałem w zakresie określonym odrębnymi przepisami. Poświadczenie powinno zawierać podpis radcy prawnego, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia, na żądanie - również godzinę dokonania czynności. Jeżeli dokument zawiera cechy szczególne (dopiski, poprawki lub uszkodzenia) doradca podatkowy stwierdza to w poświadczeniu.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącej, wraz ze skargą, przedłożył kserokopię pełnomocnictwa sporządzonego dnia 10 kwietnia 2013 r. u dołu opatrzoną dwiema pieczęciami o treści: 1) "Za zgodność z oryginałem, dnia 22-10-2013, [...]", 2) "B. S., doradca podatkowy, nr wpisu [...], D. Sp. z o.o., Al. [...]". Dokument ten nie zawiera natomiast oryginalnego, odręcznego podpisu ani mocodawcy, ani doradcy podatkowego upoważnionego przez E. M. do działania w jej imieniu. W tej sytuacji złożona kserokopia pełnomocnictwa nie mogła zostać uznana za wystarczający dokument potwierdzający umocowanie do działania w imieniu strony, w rozumieniu art. 37 § 1 P.p.s.a.
Wobec powyższego, pismem z dnia 22 stycznia 2014 r. a doręczonym skutecznie w dniu 29 stycznia 2014 r., Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia powyższego braku w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W wyznaczonym przez Sąd terminie, który upłynął w dniu 5 lutego 2014 r., nie udzielono żadnej odpowiedzi na powyższe wezwanie.
W tym stanie sprawy, z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji postanowienia.