Uzasadnienie
J. K. w piśmie z dnia 5 listopada 2013 r. – reprezentowana przez swojego pełnomocnika K. K. – wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 31 października 2013 r. nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione.
Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Sz 1478/13 Sąd odrzucił skargę wobec uiszczenia wpisu sądowego po terminie do jego wniesienia.
W piśmie z dnia 30 stycznia 2014 r., zatytułowanym: "zażalenie" skarżącą złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wpłacenia wpisu. Ponadto, w piśmie w tym zaskarżyła ww. postanowienie z dnia 22 stycznia 2014 r., wobec czego Sąd pismo procesowe potraktował jako skargę kasacyjną.
Postanowieniem z dnia 4 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Sz 1478/13 Sąd odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Na podstawie art. 173 § 2 p.p.s.a. skargę kasacyjną może wnieść strona. Niemniej, stosownie do art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Natomiast, art. 178 p.p.s.a. stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną.
Z powyższego uregulowania prawnego wynika, że strona, która nie zgadza się z postanowieniem wydanym przez wojewódzki sąd administracyjny, ma prawo je zaskarżyć poprzez wniesienie skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jednakże ustawodawca w cytowanym art. 175 § 1 ww. ustawy wprowadził tzw. przymus adwokacko-radcowski, stanowiąc, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przez pojęcie "sporządzenie" należy rozumieć napisanie i podpisanie skargi kasacyjnej. Niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną ze wskazanych osób jest brakiem formalnym skargi. Podkreślić należy, że z powyżej przytoczonych przepisów wynika, iż na posiedzeniu niejawnym Sąd nie bada skargi kasacyjnej pod względem merytorycznym, lecz sprawdza jedynie czy skarga kasacyjna spełnia warunki formalne, m.in. czy została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że skarga kasacyjna nie spełnia warunków formalnych, bowiem J. K. w dniu 30 stycznia 2014 r. osobiście sporządziła i podpisała pismo procesowe, które stanowi skargę kasacyjną od ww. postanowienia.
Wobec powyższego, mając na uwadze okoliczność, że skarga kasacyjna wniesiona przez skarżącą nie została sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, należało uznać ją za niedopuszczalną i na podstawie art. 178 p.p.s.a. orzec jak w sentencji.