Uzasadnienie
Skarżący S M w dniu [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia [...] r., wezwano go do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...] zł od wniesionej skargi wraz z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie 7-dniowym spowoduje odrzucenie skargi.
W odpowiedzi na to wezwanie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia go od uiszczenia wpisu. Zarządzeniem z dnia [...] r. pozostawiono ww. wniosek bez rozpoznania z uwagi na niewykonanie zobowiązania do uzupełnienia braków formalnych tego wniosku w postaci złożenia go na urzędowym formularzu.
Następnie zarządzeniem z dnia [...] r. Przewodniczący Wydziału I wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...] w terminie 7 pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 11 maja 2009 r. W zakreślonym terminie nie uiszczono wpisu od skargi zaś w odpowiedzi na wezwanie skarżący w dniu [..] r. ponownie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. W piśmie zawarł także wniosek o odrzucenie skargi w razie niekorzystnego rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Zarządzeniem z dnia [...] r. pozostawiono ten wniosek bez rozpoznania z uwagi na niezłożenie go na urzędowym formularzu zgodnie z pouczeniem z dnia [...] r. Do dnia dzisiejszego skarżący nie uiścił wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S zważył, co następuje
Na wstępie należy wskazać, że wniosek o przyznanie prawa pomocy jest dopuszczalny w każdym stadium postępowania sądowoadministracyjnego. Jednakże ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w trakcie biegu terminu do uiszczenia wpisu nie może zniweczyć skutków jego nieziszczenia. W takiej sytuacji kolejny wniosek podlega rozpoznaniu dopiero po odrzuceniu skargi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2007 r., sygn. akt I FZ 653/06 niepubl.).
W przedmiotowej sprawie skarżący S M po pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania zarządzeniem z dnia [...] r. został ponownie wezwany zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I do uiszczenia należnego wpisu sądowego w kwocie [...] w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, o czym został pouczony. Powyższe zarządzenie zostało odebrane w dniu [...] r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął w dniu [...] r., który to dzień nie był dniem uznanym za ustawowo wolny od pracy. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie uiścił wpisu od skargi.
Zasadą w postępowaniu sądowym jest, stosownie do art. 220 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), niepodejmowanie przez sąd żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie art. 220 § 3 ustawy skarga, od której, pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Odnosząc się do wniosku skarżącego zawartego w piśmie z dnia [..[.] r. dotyczącego odrzucenia skargi bez rozpatrzenia w razie niekorzystnego rozstrzygnięcia dotyczącego prawa pomocy Sąd uznał, iż wniosek ten stanowi wniosek o cofnięcie skargi. W związku z tym należy podnieść, iż merytoryczne rozpatrzenie takiego wniosku może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie. Natomiast gdy jest ona dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu (np. skarżący nie uiścił wpisu) sąd ograniczy się do odrzucenia skargi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 1987 r., sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990, nr 4, poz. 207).
Zatem badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji powyższego przyjąć należy, że cofnięcie skargi jako czynność dyspozycyjna strony może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07, LEX nr 335007). Cofnięcie skargi jest czynnością procesową strony, której dopuszczalność i skuteczność określają warunki przewidziane dla czynności procesowych. Tak więc z uwagi na to, iż skarżący nie uiścił wpisu od skargi i skarga polega odrzuceniu wniosek skarżącego o cofnięcie skargi nie podlega rozpatrzeniu.
Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.