Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, umorzył postępowanie zainicjowane skargą W.Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego.
Rozstrzygnięcie to wydane zostało na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz.270 ze zm., zw. dalej: p.p.s.a.), zatem z uwagi na jego bezprzedmiotowość. W wyniku bowiem wznowienia postępowania administracyjnego wszczętego przed dniem wniesienia skargi, Dyrektor Izby Celnej w S., decyzją z dnia [...] r. nr [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] r. i poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w S. z dnia [...] r.
Pismem z dnia 12 maja 2016 r. W.Z. wniósł o uzupełnienie wyżej opisanego postanowienia o rozstrzygnięcie w zakresie kosztów postępowania. W uzasadnieniu pisma wskazał, że pomimo wniosku o zasądzenie kosztów procesu zawartego w skardze z dnia 25 stycznia 2016 r., w wydanym orzeczeniu brak jest rozstrzygnięcia o kosztach.
W ocenie skarżącego, zwrot kosztów od organu przysługuje mu również w razie umorzenia postępowania z przyczyny działań kontrolnych organu.
Z ostrożności, wobec umorzenia postępowania przed rozpoczęciem rozprawy, skarżący wniósł o zwrot całego uiszczonego wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje.
W myśl art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w terminie 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien zamieścić z urzędu. Zgodnie zaś z art. 157 § 2 omawianej ustawy, wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Dodatkowo wskazać należy, że stosownie do treści art. 166 p.p.s.a., wyżej wskazane uregulowania mają zastosowanie również do postanowień.
Zasady ponoszenia kosztów postępowania uregulowane zostały w art. 199 i następnych omawianej ustawy. Zgodnie z wyżej wskazanym przepisem strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Przy czym art. 200 p.p.s.a. stanowi, że zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw przysługuje skarżącemu od organu, w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji. Dodatkowo, w myśl art. 201 p.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania, z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. (autokontrola), który to przepis nie ma zastosowania w niniejszej sprawie.
Inaczej mówiąc sąd jedynie wówczas zasądza od organu na rzecz skarżącego koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe w związku z uznaniem przez organ administracji w całości argumentacji zawartej w skardze i uchyleniem przez ten organ zaskarżonego aktu (w ramach autokontroli). W rozpoznawanej sprawie sytuacja taka nie miała miejsca. Organ uchylił wprawdzie zaskarżoną decyzję ale nie w trybie autokontroli (nie uwzględnił zarzutów zawartych w skardze) tylko w trybie postępowania wznowieniowego.
W świetle powyższego, skarżącemu nie przysługuje roszczenie o zwrot kosztów tego postępowania, a zatem wniosek o uzupełnienie postanowienia w tym zakresie nie mógł zostać uwzględniony.
Brak jest również podstaw do zwrotu wpisu z powodu umorzenia postępowania przed rozpoczęciem rozprawy, albowiem zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Sytuacja taka nie miała miejsca w niniejszej sprawie, skarga nie została odrzucona, a skarżący nie cofnął skargi do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 157 § 1 i § 2 p.p.s.a. w związku z art. 166 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.