Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r., nr [...], na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. "a" ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa /Dz. U. Nr 137, poz.926, ze zm.l w związku z art. 23 ustawy z 12 września 2002 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw /Dz. U. Nr 169 poz.1387/, Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania K. S. zamieszkałego w K. od decyzji Urzędu Skarbowego z dnia [...] r., uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji i określił podatnikowi należne zobowiązanie z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 1996 r. w kwocie [...] zł.
W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że organ podatkowy pierwszej instancji decyzją z dnia [...] r. określił podatnikowi zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1996 r. z tytułu wynajmu nieruchomości w kwocie [...] zł.
W wyniku informacji R. D. o nie wywiązaniu się K. S. z obowiązku opodatkowania przychodów z tytułu najmu, przeprowadzonego postępowania podatkowego na podstawie dowodów i wyjaśnień złożonych przez podatnika, organ podatkowe ustaliły, że podatnik w dniu [...] r. zawarł z C. C. w obecności R. D. umowę najmu nieruchomości położonej w K. przy ul. [...] na okres od [...] r. do [...] r. z ustalonym czynszem najmu w kwocie [...] zł miesięcznie, płatnym z góry za okres najmu. Podpisy na wskazanej umowie został przez strony złożone w obecności notariusza. Tego samego dnia, strony umowy z udziałem pełnomocnika najemcy w osobie R. D. sporządziły aneks do wskazanej umowy ustalając między innymi, że przedmiotem najmu jest również garaż i pokoje użytkowane w najniższej kondygnacji budynku oraz że czynsz najmu zostaje ustalony na kwotę [...] DM, która zostanie w całości zapłacona przez najemcę w miesiącu lipcu 1996 r.
Zgodnie z ustaleniami umowy, najemca miał przeprowadzić remont budynku oraz ponosić ciężar opłat związanych z używaniem nieruchomości.
Organy podatkowe ustaliły również, że podatnik wynajmował wcześniej przedmiotową nieruchomość J. R., którego pełnomocnikiem był R. D., na umówiony miesięczny czynsz w kwocie [...] DM miesięcznie.
W odwołaniu od powyższej decyzji Urzędu Skargowego K. S. zarzucił decyzji nieuwzględnienie okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego oraz niewłaściwe przeprowadzenie postępowania dowodowego i uznanie za pewnik, że czynsz najmu został wynajmującemu zapłacony. Nadto zdaniem podatnika niezasadnie odmówiono znaczenia dowodowego przedstawionego przez niego dowodom i wyjaśnieniom, co potwierdzają:
- - wyrok Sądu w sprawie zapłaty czynszu najmu,
- - niewykonanie przez R. Dzikiewicza prawomocnego wyroku sądowego,
- - zeznania świadków w sprawie o zapłatę czynszu, i drugim, dotyczącym tzw. skargi pauliańskiej,
- - zatrudnienie przez wynajmującego byłej żony podatnika,
- - podpalenie budynku w [...] r., jego dewastacja przez wybijanie okien i odgrażanie się R. D. o złożeniu informacji organom podatkowym o niezapłaceniu podatku od dochodów najmu oraz groźby zabicia.
Wskazując na powyższe zarzuty i dowody podatnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.
Po zapoznaniu się z materiałem dowodowym w trybie art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej, pismem z dnia [...] r. podatnik ponowił wniosek o uchylenie decyzji i umorzenie postępowania załączając nowe dowody w postaci oświadczeń: o zaprzestaniu w latach [...]-[...] hodowli tuczników z uwagi na stan zdrowia; J. S. że nigdy nie została zatrudniona przez R. D.; J. S. - córki podatnika, dotyczące pochodzenia środków finansowych na zakup samochodu "C.", polisy ubezpieczeniowej i umowy sprzedaży samochodu "A." oraz wyciągu z protokołu przesłuchania R. D., w nieustalonym postępowaniu i wyciągu z protokołów przesłuchania tego świadka w dniu [...] r. przez Prokuraturę Okręgową.
Dyrektor Izby Skarbowej, rozpatrując odwołanie po zleceniu przeprowadzenia w trybie art. 229 Ordynacji podatkowej postępowania uzupełniającego, ustalił, że na wniosek organu pierwszej instancji, w dniu [...] r. dokonano w trybie art. 34 § 1 i art. 35 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej zabezpieczenia wykonania obowiązku podatkowego określonego w decyzji doręczając skutecznie podatnikowi tytuł wykonawczy. Tym samym, zdaniem organu odwoławczego, spełniony została warunek z art. 70 Ordynacji podatkowej, skutkujący tym, że zobowiązanie podatkowe K. S. określone decyzją z [...] r. nie uległo przedawnieniu.
Mając na uwadze zebrany materiał dowodowy w tym, zebrany w postępowaniu uzupełniającym przez Urząd Skarbowy w postaci: protokołów przesłuchania świadków J. S., R. D., A. L., D. U., podatnika z dnia [...] r., protokół przejrzenia akt Sądu Okręgowego w sygn. akt [...], wyroku Sadu Apelacyjnego z dnia [...] r. sygn. akt [...] r., pisma z dnia [...] r. dotyczącego rozwiązania umowy najmu oraz dowody złożone przy piśmie pełnomocnika podatnika z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej ustosunkowując się do zarzutów merytorycznych odwołania związanych z opodatkowaniem dochodu z najmu nieruchomości wskazał, że poza sporem pozostaje fakt, że na cele prowadzonej przez C. C., reprezentowanego przez R. D., działalności gospodarczej, podatnik wynajął budynek mieszkalny stanowiący współwłasność małżonków J. i K. S. Zarówno umowa najmu z poświadczonymi notarialnie podpisami, jak i aneks do tej umowy potwierdzają, że strony w efekcie ustaliły czynsz najmu w kwocie [...] DM lub równowartości w złotych polskich płatny miesięcznie.
Brak jest w zebranym materiale dowodowym potwierdzenia, że K. S. należnego w 1996 r. czynszu najmu nie otrzymał. Zdaniem organu odwoławczego, powyższe ustalenie potwierdza fakt braku żądania zapłaty zaległego czynszu najmu przy rozwiązaniu umowy najmu [...] r. K. S. nie zabiegał również o jego zapłatę później, gdy domagał się rozliczenia umowy najmu w zakresie zapłaty zaległych rachunków związanych z wynajmowaną nieruchomością i doprowadzeniem jej do stanu używalności.
Dlatego, zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej, organ I instancji zasadnie uznał, że podatnik czynszu najmu otrzymał w kwocie [...] DM miesięcznie, co potwierdza również ocena zawarta w uzasadnieniu wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia [...] r.
Powołując zatem przepis art. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, organ odwoławczy uznał, iż skoro wynajmowana nieruchomość stanowiła wspólność małżonków S., opodatkować należało dochody z tej nieruchomości, stosownie do wielkości posiadanych przez małżonków udziałów.
Mając zatem na uwadze, że dopiero wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia [...] r. sygn. akt [...] wspólność majątkowa małżonków S. została zniesiona, Dyrektor Izby Skargowej uznał, że opodatkowanym dochodem podatnika z tytułu wynajmu wspólnej nieruchomości, winien być jego udział w nieruchomości, tj. połowa dochodu z czynszu najmu.
Za nie mające znaczenia w sprawie uznał organ odwoławczy wnioski dowodowe podatnika w zakresie rozliczeń podatkowych R. i E. D. Natomiast umową z dnia [...] r. organ odwoławczy uznał za zawartą dla pozoru, co potwierdzają wyroki Sądu Okręgowego i Sądu Apelacyjnego.
W skardze od Naczelnego Sądu Administracyjnego K. S. zarzucił decyzji naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej oraz ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a w szczególności przepisów o przedawnieniu dochodzenia "podatku dochodowego i wniósł o stwierdzenie nieważności lub uchylenie skarżonej decyzji oraz decyzji Urzędu Skarbowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania".
W uzasadnieniu skargi, K. S. nie wskazując, które podpisy Ordynacji podatkowej i ustawy podatkowej zostały naruszone przedstawia własną ocenę zebranych dowodów i wynikających z niej wniosków.
Szczególnie za nietrafne zdaniem podatnika jest uznanie, że nastąpiło przerwanie biegu przedawnienia przez czynność egzekucyjną, skoro decyzja organu I instancji, stanowiąca podstawę wydania tytułu wykonawczego i dokonanego zabezpieczenia została uchylona i nie ma jej w obrocie prawnym, a ponadto, w terminie przedawnienia musi być wydana decyzja prawomocna, a tą w sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej, która wydana została po upływie terminu przedawnienia.
W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej powołując argumentację z uzasadnienia decyzji wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Podnosząc zarzuty naruszenia prawa K. S. wskazuje, że naruszono przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz przepisy Ordynacji podatkowej przez to, że organy podatkowe określiły jego zobowiązanie podatkowe mimo, że nastąpiło przedawnienie oraz przeprowadziły w sposób tendencyjny postępowanie, nieprzeprowadzając wnioskowanych dowodów i opierając ustalenia faktyczne na zeznaniach świadka R. D. nie wskazuje, o które przepisy wskazanych ustaw chodzi.
Ustosunkowując się do postawionych zarzutów omówionych przez skarżącego w uzasadnieniu skargi należy stwierdzić, że są nietrafne.
Naruszenie przepisów postępowania zdaniem skarżącego polega na tendencyjnym przeprowadzeniu postępowania podatkowego i nieuwzględnieniu wnioskowanych przez skarżącego dowodów, zwłaszcza w zakresie sprawdzenia rocznych zeznań o osiągniętych dochodach R. D. i jego żony.
Zdaniem Sądu, analizując zebrany materiał dowodowy, organy podatkowe dokonując ustaleń co do osiąganych przez skarżącego dochodów z najmu budynku mieszkalnego, oparły je nie tylko na zeznaniach R. D. ale również na ocenie innych dowodów zebranych w sprawie, zwłaszcza wyjaśnieniach i podejmowanych działaniach przez skarżącego po rozwiązaniu umowy najmu budynku w 1998 r. Nie można kwestionować faktu, że K. S., dochodząc przed sądem rozliczenia zobowiązań R. D. z przedmiotowej umowy, nie dochodził należności z tytułu niezapłaconego za 1996 r. czynszu najmu. Pominięcie w takim procesie, tak istotnej należności, z uzasadnieniem, że dłużnik R. D. obiecywał należność uregulować przeczy logice wszczynania takiego postępowania.
Dlatego podzielając trafność ustaleń i ocen organów podatkowych w tym zakresie Sąd stwierdza, że ocena ta jest trafna i nie narusza zasady swobodnej oceny dowodów.
Fakt otrzymania czynszu najmu za 1996 r. potwierdził również w uzasadnieniu swojego wyroku Sąd Apelacyjny z [...] r. orzekający w sprawie rozliczenia przedmiotowej umowy najmu.
Jeśli zatem K. S. uzyskał w 1996 r. dochody z najmu budynku mieszkalnego, i osiągniętego dochodu nie ujawnił w zeznaniu rocznym za 1996 r., organy podatkowe zobowiązane były na podstawie art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej określić to zobowiązanie podatkowe jako zaległość podatkową czemu dały wyraz w przedmiotowych decyzjach.
Odnośnie zarzutu nieuwzględnienia przez organy podatkowe wniosków dowodowych skarżącego, dotyczących deklarowanych przez R. D. dochodów, zdaniem Sądu jest on nietrafny i niezwiązany ze sprawą. W zeznaniu rocznym o osiągniętych dochodach brak jest szczegółowych informacji co do poszczególnych wydatków stanowiących koszt uzyskania przychodu. Deklaracja podatkowa nie zawiera szczegółowych informacji o wydatkach stanowiących koszt uzyskania przychodu, dlatego słusznie taki wniosek dowodowy został przez organy podatkowe pominięty.
Decyzję z dnia [...] r. Naczelnika Urzędu Skarbowego podatnik otrzymał [...] r. a więc przed upływem terminu przedawnienia a nadto, w dniu [...] r. dokonano zabezpieczenia należnego podatku przez ustanowienie hipoteki przymusowej na nieruchomości podatnika, o której to czynności podatnik został powiadomiony.
Jeśli zatem, decyzję określającą zobowiązanie podatkowe podatnik otrzymał przed upływem terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego a nadto, przez czynność zabezpieczenia nastąpiło przerwanie biegu przedawnienia twierdzenie - skarżącego, że nastąpiło przedawnienie jest nietrafne.
Nie zmieniają tej oceny twierdzenia skarżącego, że decyzja organu pierwszej instancji nie istnieje oraz, że decyzją określającą zobowiązanie podatkowe wydaną w okresie przed upływem terminu przedawnienia winna być decyzja ostateczna albowiem są bezpodstawne.
Fakt uchylenia decyzji organu pierwszej instancji przez organ odwoławczy skutkuje w sprawie zmianą wielkości zobowiązania podatkowego, skoro organ odwoławczy określił je w innej kwocie niż uczynił to organ pierwszej instancji. Zmiana wielkości zobowiązania podatkowego przez organ odwoławczy skutkuje tym, że w miejsce zobowiązania określonego pierwotnie, wchodzi zobowiązanie określone przez organ odwoławczy, którego decyzja jest decyzją ostateczną wydaną w postępowaniu podatkowym. Dokonanie zabezpieczenia przez wpis do księgi wieczystej nieruchomości podatnika hipoteki przymusowej w kwocie [...] zł zgodnie z wnioskiem organu podatkowego z [...] r., o czym podatnik został powiadomiony, [...] r. przerwało bieg przedawnienia zgodnie z art. 70 § 4 Ordynacji podatkowej, co skutkuje że decyzja organu odwoławczego określająca zobowiązanie podatkowe została wydana przed upływem okresu przedawnienia.
Również nietrafny jest zarzut skarżącego co do bezzasadności odmowy przeprowadzenia dowodu z przesłuchania J. R., poprzedniego najemcy budynku. Słusznie zdaniem sądu organy podatkowe pominęły ten dowód, skoro nie pozostawał on w żadnym związku z realizacją umowy najmu budynku z [...] r.
Mając zatem powyższe na uwadze, uznając że zarzuty skargi są nieuzasadnione, a ocena materiału dowodowego dokonana w skardze dowolna, Sąd podzielając trafność ustaleń i ocen organów podatkowych uznał, że zaskarżone decyzje nie naruszają prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/ skargę oddalił.