Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 10 września 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 238/13 odmówił D. T. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Orzeczenie to jest prawomocne od dnia 27 września 2013 r.
W dniu 8 listopada 2013 r. do sądu wpłynął na urzędowym formularzu PPF wniosek skarżącego o zwolnienie go od kosztów sądowych, który sąd potraktował jako wniosek o zmianę postanowienia z dnia 10 września 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 238/13. W związku z tym sąd wezwał skarżącego na podstawie art. 255 p.p.s.a. do nadesłania stosownych dokumentów przedstawiających sytuację finansową jego i rodziny w terminie 10 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie dokumentów i oświadczeń znajdujących się w aktach sprawy.
Odpowiadając na wezwanie sądu, wnioskodawca przysłał e-mail, w którym złożył oświadczenie z dnia 2 grudnia 2013 r. co do żądanych dokumentów. Jednakże z uwagi na brak podpisu złożonego na przedłożonym oświadczeniu, sąd w piśmie z dnia 13 grudnia 2013 r. wezwał skarżącego, aby na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. podpisał swoje oświadczenie z dnia 2 grudnia 2013 r. lub nadesłał jego podpisany odpis, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania sądu, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W odpowiedzi na wezwanie sądu skarżący nadesłał e-mail, w którym zawarł oświadczenie z dnia 22 grudnia 2013 r. ze swoim zeskanowanym podpisem: "T. D".
Wezwanie Sądu z dnia 13 grudnia 2013 r. zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 16 grudnia 2013 r. Wobec powyższego uznać należało, że mimo doręczenia wezwania wnioskodawca w zakreślonym w nim terminie, który upłynął w dniu 23 grudnia 2013 r., nie usunął braków formalnych wniosku. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem, bowiem tylko taki podpis spełnia wymagania wynikające z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. (postanowienia NSA: z dnia 9 stycznia 2013 r., sygn. akt I OZ 969/12, Lex nr 1273910, z dnia 19 lutego 2013 r., sygn. akt I OZ 114/13 Lex nr 1282759). Za podpis należy zaś uznać jedynie znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującej oraz zbadanie autentyczności podpisu (postanowienie NSA z dnia 10 stycznia 2013 r., sygn. akt I OZ 970/12, Lex nr 1273911).
Skoro skarżący w wyznaczonym przez sąd terminie nie usunął braku formalnego swojego pisma poprzez złożenie na nim własnoręcznego podpisu, pismo należało pozostawić bez rozpoznania.
Zatem stosownie do brzmienia art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.
- – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) postanowiono jak na wstępie.