Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 – zwana dalej "p.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.).
Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok jak i postanowienie. Czynności tej mogą podlegać zarówno sentencja jak i niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku i postanowienia (por. postanowienie SN z dnia 15.04.1982r., sygn. I PZ 7/82, OSNCP 1982/10 poz. 155).
Sąd stwierdza – na co też słusznie zwróciła uwagę skarżąca O.R. w piśmie z dnia 15 maja 2016 r. - że na skutek błędu pisarskiego w wierszu 2 i 3 od góry uzasadnienia powołanego wyżej postanowienia z dnia 10 maja 2016 r. omyłkowo podano błędnie, że postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę skarżącej, tymczasem z akt sprawy wynika, że ww. postanowieniem Sąd skargę tę odrzucił.
Ponadto, z uwagi na to, że przedmiotem skargi było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów złożonych w postępowaniu egzekucyjnym, co wynika z sentencji postanowienia z dnia 10 maja 2016 r., należało także sprostować uzasadnienie postanowienia na stronie drugiej w wersie 2 i 3 liczonym od góry, z błędnego na zgodne z zapisem wynikającym z akt sprawy oraz zaskarżonego postanowienia.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd z urzędu na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.