Uzasadnienie
Sygn. akt I SA/Sz [...]
Uzasadnienie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. odrzucił skargę W. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 marca 2017 r., z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi.
Odpis tego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 28 lipca 2017 r.
W dniu 7 sierpnia 2017 r. do Sądu, wpłynęło pismo procesowe skarżącej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu i uzupełnieniem braków formalnych skargi. Równocześnie w tej samej dacie, wpłynęło zażalenie na postanowienie z dnia 25 lipca 2017 r. odrzucające skargę.
Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2017 r. Sąd oddalił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Pismem z dnia 11 września 2017 r., skarżąca wniosła zażalenie na ww. postanowienie.
Postanowieniem z dnia 8 listopada 2017 r. sygn. akt II FZ 637/17 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie.
Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2018 r. sygn. akt II FZ 803/17 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 25 lipca 2017 r. sygn. akt ISA/Sz 377/17 w przedmiocie odrzucenia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie u z n a ł, co następuje:
Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 217 r., poz.1369 ze zm., zw. dalej: p.p.s.a.), sąd któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Rozpoznając zażalenie skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 28 sierpnia 2017 r. sygn. akt I SA/Sz 377/17 w przedmiocie przywrócenia terminu, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 listopada 2017 r sygn. akt II FZ 637/17 uchylił zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd kasacyjny wskazał, iż w niniejszej sprawie zaistniała kolizja środków prawnych wymienionych w art. 86 p.p.s.a., tj. wniosku o przywrócenie terminu oraz w art. 194 p.p.s.a. - zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że w orzecznictwie sądowym ukształtowany jest pogląd, że czynności procesowe polegające na złożeniu środka zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi i wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności, wykluczają się wzajemnie zarówno z powodu konkurencyjności zawartych w nich wniosków, zmierzających do wywołania przeciwstawnych skutków procesowych, ale i sprzeczności wewnętrznej ich podstaw.
Procedura zmierzająca do przywrócenia terminu, któremu strona uchybiła, może być wdrożona dopiero po stwierdzeniu, że czynność procesowa podjęta przez stronę jest - na skutek upływu terminu - bezskuteczna. Takie stwierdzenie może zaś wynikać z prawomocnego orzeczenia o odrzuceniu pisma procesowego.
Zatem w sytuacji, gdy strona złożyła zażalenie na postanowienie z dnia 25 lipca 2017 r. o odrzuceniu skargi, początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienie braków formalnych skargi wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie zażalenia na postanowienie z dnia 25 lipca 2016 r.
Tym samym, złożony w niniejszej sprawie wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełniania braków formalnych skargi jako przedwczesny, uznać należy za niedopuszczalny.
Zgodnie z art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Z powyższych względów, Sąd działając na podstawie art. 88 p.p.s.a. w zw.
z art.190 p.p.s.a, orzekł jak na wstępie.