Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 kwietnia 2017 r. W. M. w P. reprezentowana przez P. S. ([...]) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 13 marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
Postanowieniem z dnia 29 maja 2017 r. odmówiono dopuszczenia P. S. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika strony skarżącej. Powyższe postanowienie zostało doręczone zarówno P. S. jak i skarżącej.
Na zarządzenie sędziego sprawozdawcy z dnia 29 maja 2017 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez jej podpisanie, ewentualnie przez nadesłanie podpisanego przez skarżącą odpisu skargi bądź przez prawidłowo ustanowionego pełnomocnika skarżącej – w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika z akt sprawy przesyłka zawierająca ww. postanowienie oraz wezwanie z dnia 29 maja 2017 r. została doręczona skarżącej – w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2016 r.718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") – 20 czerwca 2017 r.
W terminie określonym w wezwaniu skarżąca nie uzupełniła braków skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:
Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., jednym z wymogów formalnych skargi jest, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 29 maja 2017 r. odmówiono dopuszczenia P. S. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika strony Skarżącej, który podpisał skargę z dnia 10 kwietnia 2017 r. W związku z powyższym wezwano stronę do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie przez stronę lub prawidłowo umocowanego pełnomocnika.
Postanowienie z dnia 29 maja 2017 r. wraz z wezwaniem zostały doręczone Skarżącej w trybie art. 73 p.p.s.a., który stanowi, że:
"§ 1. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.
§ 3. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy.
§ 4. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1."
Mając powyższe okoliczności na uwadze, zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. należy przyjąć, że przesyłka sądowa zawierająca wezwanie do podpisania skargi została doręczona Skarżącej 20 czerwca 2017 r., ponieważ zawiadomienie o którym mowa w art. 73 § 2 pozostawiono w skrzynce pocztowej adresata 6 czerwca 2017 r.
Tym samym 7-dniowy termin do wykonania wezwania upłynął 27 czerwca 2017 r. Jednakże, skarżąca w zakreślonym terminie nie wykonała omówionego wyżej wezwania Sądu.
W tym stanie sprawy Sąd – na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a – orzekł jak w sentencji postanowienia.