Uzasadnienie
D.-M. F. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w K. złożyła 25 sierpnia 2017 r. deklarację dla podatku od towarów i usług VAT-7 za lipiec 2017 r., w której wykazała między innymi kwotę do zwrotu na rachunek bankowy wskazany przez podatnika w wysokości [...] zł w terminie 60 dni. Do deklaracji spółka załączyła wniosek o zwrot podatku VAT-ZZ, w którym wniosła o przeksięgowanie ww. kwoty zwrotu na zaliczkę w podatku dochodowym od osób prawnych za lipiec 2017 r.
Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2018 r. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w K. wszczął postępowanie podatkowe wobec skarżącej w zakresie prawidłowości rozliczeń w podatku dochodowym od towarów i usług za okresy lipiec-grudzień 2017 r. oraz w zakresie ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego na podstawie art. 112b ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2017 r. poz. 1221 ze zm.); dalej: "u.p.t.u.".
Decyzją z dnia [...] lipca 2019 r. organ określił spółce między innymi kwotę zwrotu podatku za lipiec 2017 r. w wysokości [...] zł, wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do odliczenia w następnych okresach rozliczeniowych w kwocie [...]zł, kwotę podatku do zapłaty na podstawie art. 108 ust. 1 u.p.t.u. w wysokości [...] zł oraz ustalił - na podstawie art. 112 c w związku z art. 112b u.p.t.u. - dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł. Decyzja została doręczona pełnomocnikowi spółki 17 lipca 2019 r. Pełnomocnik skarżącej wniósł odwołanie od ww. decyzji, która została następnie uchylona w całości decyzją Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] grudnia 2019 r., a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Decyzja została doręczona pełnomocnikowi spółki 18 grudnia 2019 r. Pełnomocnik spółki wniósł 20 stycznia 2020 r. skargę z dnia 16 stycznia 2020 r. na ww. decyzję do tut. sądu.
Nadto - na podstawie art. 274b w związku z art. 277 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r. poz. 900 ze zm.); dalej: "O.p." oraz art. 87 ust. 2 i ust. 2b u.p.t.u. - postanowieniem z dnia [...] stycznia 2020 r. organ I instancji przedłużył terminu zwrotu podatku od towarów i usług za lipiec 2017 r. do 18 lutego 2020 r. Postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi spółki 14 stycznia 2020 r. Natomiast, na podstawie art. 201 § 1 pkt 7 oraz art. 216 O.p., postanowieniem z dnia [...] lutego 2020 r. organ I instancji zawiesił postępowanie podatkowe wszczęte postanowieniem z dnia [...] czerwca 2018 r. w sprawie prawidłowości rozliczeń w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od lipca do grudnia 2017 r. oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego w trybie art. 112b ust. 1 u.p.t.u. od lipca do grudnia 2017 r., zaś postanowieniem z dnia [...] lutego 2020 r. organ I instancji przedłużył terminu zwrotu podatku od towarów i usług za lipiec 2017 r. do 18 sierpnia 2020 r. Wskazane postanowienia zostały doręczone pełnomocnikowi spółki 17 lutego 2020 r.
Pełnomocnik spółki wniósł zażalenie na postanowienie organu I instancji z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] w sprawie przedłużenia terminu zwrotu podatku od towarów i usług za lipiec 2017 r. Postanowieniem z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.
Pełnomocnik spółki wniósł skargę z dnia 23 kwietnia 2020 r. do sądu za na ww. postanowienie. W skardze skarżąca zarzuciła naruszenie:
- 1. art. 87 ust. 2 u.p.t.u. przez organ I instancji poprzez wydanie postanowienia o przedłużeniu zwrotu podatku, gdy termin do dokonania zwrotu już upłynął, a następnie przez organ odwoławczy art. 233 § 1 pkt 2 O.p. poprzez nieuchylenie takiego postanowienia;
- 2. naruszenie art. 145 O.p. w zw. z art. 87 ust. 2 u.p.t.u. przez organ I instancji poprzez przedłużenie terminu zwrotu podatku, gdy wcześniejsze postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu nie zostały właściwie doręczone spółce, a w momencie ich wydawania ta nie miała ustanowionego pełnomocnika ogólnego, czy szczególnego do reprezentowania w sprawie przedłużenia terminu zwrotu podatku, a tym samym nie zostało ono skutecznie wprowadzone do obrotu prawnego i kolejne postanowienie nie mogło zostać wydane, a następnie przez organ odwoławczy art. 233 § 1 pkt 2 O.p. poprzez nieuchylenie takiego postanowienia;
- 3. naruszenie art. 87 ust. 2 u.p.t.u. w zw. z art. 139 O.p. przez organ I instancji poprzez określenie (wyznaczenie) terminu zwrotu podatku VAT później niż data zakończenia prowadzonego postępowania podatkowego, a następnie przez organ odwoławczy art. 233 § 1 pkt 2 O.p. poprzez nieuchylenie takiego postanowienia.
Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu skargi skarżąca powołała m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2018 r., w składzie siedmiu sędziów, sygn. akt I FSK 255/17, w którym wskazano, że określony w art. 87 ust. 2 w zw. z ust. 6 u.p.t.u. termin zwrotu różnicy podatku został przedłużony, jeżeli przed jego upływem podatnikowi doręczono postanowienie naczelnika urzędu skarbowego o przedłużeniu terminu zwrotu różnicy podatku do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanej w ramach czynności sprawdzających.
Według skarżącej w sprawie postanowienie organu I instancji z dnia [...] lutego 2020 r., przedłużające po raz kolejny termin zwrotu, zostało wydane z naruszeniem ww. przepisów u.p.t.u. Odebrane one zostało bowiem 14 lutego 2020 r., tj. po upływie 6 miesięcy od zakończenia wcześniejszego okresu przedłużenia, wskazanego w poprzednim postanowieniu z dnia [...] sierpnia 2019 r., a ustanowione w art. 87 ust. 2 i ust. 6 u.p.t.u. terminy są terminami prawa materialnego, zatem ich upływ wywołuje skutek materialnoprawny w postaci nabycia przez podatnika prawa do zwrotu różnicy podatku w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej. Po upływie tych terminów organ podatkowy traci uprawnienie do przedłużenia terminu zwrotu różnicy podatku. Skuteczne przedłużenie terminu możliwe jest jedynie przed jego upływem.
Nadto, według skarżącej, zaskarżone postanowienie z dnia [...] lutego 2020 r. nie zostało skutecznie doręczone spółce, ponieważ w czerwcu 2019 r., sierpniu 2019 r., czy lutym 2020 r. skarżąca nie miała ustanowionego pełnomocnika ogólnego, czy szczególnego do reprezentowania w sprawie przedłużenia terminu zwrotu podatku, a tym samym postanowienie to winno zostać jej doręczone, bowiem postępowanie w sprawie przedłużenia zwrotu podatku jest niezależnym postępowaniem od postępowania podatkowego. Do dnia złożenia zażalenia, postanowień z dnia [...] marca 2019 r. i z dnia [...] sierpnia 2019 r. spółka nie otrzymała, a tym samym nie zostały one skutecznie wprowadzone do obrotu prawnego i kolejne postanowienia nie mogły zostać wydane.
Skarżąca wskazała także, że data określająca (wyznaczająca) nowy termin zwrotu podatku \/AT nie może być późniejsza niż data zakończenia prowadzonych postępowań, w tym przypadku postępowania podatkowego, w sprawie natomiast organ przedłużył zwrot do 18 sierpnia 2020 r., tj. na okres późniejszy niż powołane przez niego uprzednio termin zakończenia postępowania podatkowego. Działanie takie jest sprzeczne z art. 87 ust. 2 zd. drugie u.p.t.u.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Przedmiotem kontroli sądu jest ocena legalności wydania aktu administracyjnego, jakim jest zaskarżone postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za lipiec 2017 r., w szczególności ustalenie, czy organ I instancji dokonał skutecznego przedłużenia zwrotu różnicy podatku naliczonego nad należnym.
Zgodnie z art. 87 ust. 1 u.p.t.u. w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Na podstawie natomiast art. 87 ust. 2 u.p.t.u., zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6 i 6a, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju albo na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazany w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach, lub na wskazany przez podatnika rachunek banku mającego siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, jako zabezpieczenie udzielanego przez ten bank lub przez tę kasę kredytu, na podstawie złożonego przez podatnika do naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do złożenia deklaracji podatkowej, pisemnego, nieodwołalnego upoważnienia organu podatkowego, potwierdzonego przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową udzielających kredytu, do przekazania tego zwrotu.
Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanej w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej lub postępowania podatkowego. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.
Zgodnie także z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 października 2016 r. sygn. akt I FPS 2/16, biorąc pod uwagę, że zwrot powinien nastąpić w konkretnym terminie ustawowo przewidzianym (określonym dniami), to jego odsuwanie w czasie (przedłużenie) też powinno być konkretne, czyli wprost wskazywać na jaki dzień organ wydłuża termin zwrotu w stosunku do terminu ustawowego (lub tego, który już był postanowieniem wcześniejszym wydłużony).
Ponadto, NSA w wyroku wydanym w składzie siedmiu sędziów z dnia 23 kwietnia 2018 r. sygn. akt I FSK 255/17, stwierdził, że termin do zwrotu różnicy podatku został przedłużony, jeżeli przed jego upływem podatnikowi doręczono postanowienie naczelnika urzędu skarbowego o przedłużeniu terminu zwrotu różnicy podatku do czasu zakończenia weryfikacji. Jeżeli zatem podatnikowi nie doręczono postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu różnicy podatku przed upływem terminu przewidzianego w art. 87 ust. 2 u.p.t.u., to tym samym ma on uprawnione przekonanie, że zwrot różnicy podatku nastąpi w terminie 60 dni od dnia złożenia deklaracji (lub w terminie, który już był postanowieniem wcześniejszym wydłużony).
Pełnomocnik skarżącej twierdzi, że postanowienie organu I instancji z dnia [...] lutego 2020 r. zostało odebrane przez pełnomocnika spółki 14 lutego 2020 r., tj. po upływie 6 miesięcy od zakończenia wcześniejszego okresu przedłużenia, wskazanego w poprzednim postanowieniu, tj. [...] sierpnia 2019 r., a zatem z naruszeniem ww. przepisów.
Odnosząc się do tego zarzutu, należy zauważyć, że z akt administracyjnych sprawy wynika, iż ww. postanowienie zostało istotnie doręczone pełnomocnikowi 14 lutego 2020 r., jednak w aktach sprawy znajduje się postanowienie z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...], którym organ I instancji przedłużył termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do 18 lutego 2020 r. Jak wynika z urzędowego poświadczenia doręczenia, pełnomocnik spółki odebrał to postanowienie 14 stycznia 2020 r. Tym samym, postanowienie z dnia [...] lutego 2020 r. zostało doręczone przed upływem terminu zwrotu, który został wskazany w postanowieniu z dnia [...] stycznia 2020 r. Zatem, postanowienie, na które powołuje się skarżąca w skardze zostało wydane [...] maja 2019 r. (nr [...]). Organ przedłużył wówczas terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do 9 sierpnia 2019 r. Pełnomocnik spółki odebrał ww. postanowienie 3 czerwca 2019 r., a [...] lipca 2019 r. (przed datą dokonania zwrotu wskazaną w ww. postanowieniu) organ I instancji wydał decyzję, która została następnie uchylona decyzją organu odwoławczego z dnia [...] grudnia 2019 r.
W związku z powyższymi okolicznościami, organ I instancji postanowieniem z dnia [...] stycznia 2020 r. przedłużył terminu zwrotu podatku od towarów i usług za lipiec 2017 r. do 18 lutego 2020 r. Postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi spółki 14 stycznia 2020 r. Następnie, postanowieniem z dnia [...] lutego 2020 r. organ I instancji przedłużył termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do 18 sierpnia 2020 r., a postanowieniem z dnia [...] lutego 2020 r. zawiesił postępowanie podatkowe w związku z wniesieniem przez spółkę skargi do tut. sądu na decyzję organu odwoławczego z dnia [...] grudnia 2019 r.
Mając zatem na uwadze przywołane okoliczności, należało uznać podniesiony zarzut za nieuprawniony, gdyż z akt administracyjnych sprawy wynika, że organ I instancji doręczając pełnomocnikowi spółki postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu podatku od towarów i usług zachował przewidziane w u.p.t.u. terminy.
W dalszej kolejności konieczne jest ustalenie, czy zaskarżone postanowienie z dnia [...] lutego 2020 r. zostało skutecznie doręczone. Pełnomocnik skarżącej podnosi, że spółka w owym czasie nie miała ustanowionego pełnomocnika ogólnego czy szczególnego do reprezentowania w sprawie przedłużenia terminu zwrotu podatku, a tym samym postanowienie to winno zostać doręczone spółce, gdyż postępowanie w sprawie przedłużenia zwrotu podatku jest postępowaniem niezależnym od postępowania podatkowego.
Odnosząc się do powyższego zarzutu, należy zauważyć, że postępowanie, w toku którego zostało wydane zaskarżone postanowienie, dotyczy prawidłowości rozliczeń w podatku od towarów i usług za okresy lipiec-grudzień 2017 r. oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego na podstawie art. 112b ust. 1 u.p.t.u. za ww. okresy. Postępowanie to zostało wszczęte na skutek przeprowadzonej kontroli w zakresie zasadności zadeklarowanego zwrotu podatku od towarów i usług za okresy od lipca do grudnia 2017 r., zakończonej protokołem kontroli, który został doręczony pełnomocnikowi spółki w dniu 5 kwietnia 2018 r. Z akt administracyjnych sprawy wynika zatem, że pełnomocnik został ustanowiony już na etapie prowadzonej kontroli podatkowej na mocy pełnomocnictwa szczególnego, które wpłynęło do organu I instancji 10 października 2017 r. i obejmowało swoim zakresem reprezentowanie w toku kontroli podatkowej w sprawie podatku od towarów i usług za lipiec 2017 r. Nadto, 11 grudnia 2018 r. (w trakcie trwania kontroli podatkowej) zostało przez spółkę udzielone pełnomocnikowi pełnomocnictwo ogólne na okres od 11 grudnia 2018 r. do 23 sierpnia 2019 r., zaś 26 marca 2019 r. (w trakcie trwania postępowania podatkowego) okres obowiązywania pełnomocnictwa ogólnego został zmieniony do dnia 27 marca 2019 r. W dniu natomiast 25 marca 2019 r. do organu I instancji wpłynęło pełnomocnictwo szczególne, które zostało udzielone pełnomocnikowi do reprezentowania w sprawie nr [...] (postępowanie podatkowe w zakresie prawidłowości rozliczeń w podatku od towarów i usług za okresy lipiec-grudzień 2017 r. oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego na podstawie art. 112b ust. 1 u.p.t.u. za te okresy) oraz w sprawie nr [...] (postępowanie podatkowe w podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do maja 2018 r.), w tym do wnoszenia odwołania i skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Mając na uwadze przywołane okoliczności oraz brzmienie art. 274b § 1 O.p., zgodnie z którym jeżeli przeprowadzenie czynności sprawdzających zasadność zwrotu podatku wymaga przedłużenia terminu zwrotu podatku wynikającego z odrębnych przepisów, organ podatkowy może postanowić o przedłużeniu tego terminu do czasu zakończenia czynności sprawdzających, jak też brzmienie art. 277 O.p., zgodnie z którym przepisy art. 274-276 stosuje się odpowiednio w przypadku złożenia deklaracji lub wniosku w sprawie zwrotu podatku, należy wskazać, że przedłużenie terminu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 2 zdanie drugie u.p.t.u., w przypadku, gdy weryfikacja rozliczenia podatnika dokonywana jest w ramach kontroli podatkowej (lub postępowania podatkowego, lub postępowania kontrolnego) następuje w formie zaskarżalnego zażaleniem postanowienia naczelnika urzędu skarbowego, przewidzianego w art. 274b O.p. w związku z art. 277 O.p., na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.); dalej: "p.p.s.a." (por. wyrok NSA z dnia 21 sierpnia 2018 r. sygn. akt I FSK 753/18).
Powyższe stwierdzenie nie oznacza jednaj, że postępowanie w sprawie przedłużenia zwrotu jest postępowaniem niezależnym od postępowania podatkowego w zakresie prawidłowości rozliczeń w podatku od towarów i usług, czy też kontroli podatkowej w zakresie zasadności zadeklarowanego zwrotu podatku od towarów i usług. Jak słusznie zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 1 marca 2016 r. sygn. akt I FSK 311/15, z powołanych przepisów, rozpatrywanych w kontekście całości regulacji dotyczącej zwrotu różnicy podatku, wynika, że w czasie pomiędzy zadeklarowaniem przez podatnika zwrotu bezpośredniego, a upływem terminu do dokonania takiego zwrotu na rachunek bankowy podatnika, organ jest uprawniony do podjęcia czynności mających na celu zbadanie zasadności tego zwrotu. Przepis art. 87 ust. 2 zdanie drugie u.p.t.u. przewiduje - w przypadku podjęcia takich czynności weryfikacyjnych - możliwość wstrzymania się przez organ z dokonaniem zwrotu przez termin dłuższy niż wynikający z przepisów (termin podstawowy zwrotu - 60 dni).
Następuje to w drodze postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu. Wykładnia art. 87 ust. 2 u.p.t.u. prowadzi do wniosku, że takie postanowienie może zostać wydane, gdy: 1) termin do dokonania zwrotu jeszcze nie upłynął, 2) weryfikacja rozliczenia podatnika odbywa się w ramach jednego z postępowań wskazanych w przepisie (tj. w toku czynności sprawdzających, kontroli podatkowej, postępowania podatkowego, bądź w toku postępowania kontrolnego), 3) stwierdzenie przez organ, że "zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania" opiera się na co najmniej uprawdopodobnionych przesłankach".
Z powołanych przepisów u.p.t.u. wynika zatem uprawnienie organu podatkowego do zbadania zasadności zwrotu podatku. Przepis ten zakreśla jednak ramy postępowania organu podatkowego w jakich to badanie ma się odbywać. Ustawodawca wskazuje w tym zakresie na czynności sprawdzające, kontrolę podatkową i postępowanie podatkowe na podstawie przepisów O.p. lub postępowanie kontrolne na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. W związku z tym, działania podejmowane przez organy podatkowe wobec podatnika mogą przyjąć tylko i wyłącznie opisane wyżej formy. Wynika to wyraźnie z art. 87 ust. 2 u.p.t.u., zgodnie z którym organ może przedłużyć termin zwrotu "do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego" w ramach wskazanych postępowań. Skoro weryfikacja w ramach wskazanych postępowań ma być "dokonywana" oznacza to, że postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu może być wydane odpowiednio w toku czynności sprawdzających, kontroli podatkowej, postępowania podatkowego, bądź w toku postępowania kontrolnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 marca 2015 r. sygn. akt I FSK 373/14).
Jeżeli zatem weryfikacja zasadności zwrotu odbywa się w ramach kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego, to również - co należy podkreślić - w ramach, a nie niezależnie od danego trybu, wydawane jest postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu.
Wobec tego, postanowienie z dnia [...] lutego 2020 r. w zakresie przedłużenia terminu zwrotu podatku od towarów i usług, wydane w ramach prowadzonego postępowania podatkowego - wbrew zarzutom podniesionym w skardze - zostało skutecznie doręczone ustanowionemu pełnomocnikowi skarżącej. Zatem, zarzut co do nieskuteczności dokonania doręczenia postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu podatku od towarów i usług należy uznać za nieuprawniony.
Skarżąca w skardze podniosła zarzut, że organ I instancji postanowieniem z dnia [...] lutego 2020 r. przedłużył zwrot do dnia 18 sierpnia 2020 r., tj. na okres późniejszy niż powołany uprzednio przez organ termin zakończenia postępowania podatkowego, co w jej ocenie, jest sprzeczne z art. 87 ust. 2 zdanie drugie u.p.t.u.
Odnosząc się do tego zarzutu, należy wskazać, że - zgodnie z art. 87 ust. 2 zdanie drugie u.p.t.u - termin zwrotu można przedłużyć do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia. Postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu różnicy podatku wydane w związku z weryfikacją rozliczenia podatnika w jednym z postępowań wskazanych w art. 87 ust. 2 u.p.t.u. wywiera skutki do czasu zakończenia tego postępowania (por. wyrok NSA z dnia 16 lutego 2018 r. sygn. akt I FSK 32/17). Jeżeli zatem organ podatkowy zakończy weryfikację rozliczenia w ramach wskazanej procedury, termin określony w postanowieniu o przedłużeniu terminu zwrotu podatku ekspiruje w dacie zakończenia weryfikacji rozliczenia. Jednakże, w stanie faktycznym sprawy weryfikacja rozliczenia nie została zakończona, ponieważ na skutek uchylenia przez organ odwoławczy decyzji organu I instancji, postępowanie podatkowe wszczęte postanowieniem z dnia [...] czerwca 2018 r. toczyło się nadal.
Postępowanie to zostało następnie zawieszone na podstawie art. 201 § 1 pkt 7 oraz art. 216 O.p. postanowieniem z dnia [...] lutego 2020 r. w związku z wniesioną skargą na decyzję organu odwoławczego z dnia [...] grudnia 2019 r., do czasu ustąpienia przyczyn uzasadniających jego zawieszenie. Jednak, zawieszenie postępowania podatkowego nie jest jednoznaczne z zakończeniem weryfikacji rozliczania.
W tej sytuacji, zarzuty podniesione w skardze należało ocenić jako nieuzasadnione i - na podstawie art. 151 p.p.s.a. - orzec jak w sentencji.
Wszystkie ww. orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej bazie orzeczeń NSA - http://orzeczenia.nsa.gov.pl.