Uzasadnienie
S. M. "W" pismem z 10 kwietnia 2012 r. wniosła skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w B. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia[...]. nr [...] w przedmiocie zastosowania przepisów prawa podatkowego. Wydanie tej interpretacji zainicjowane zostało wnioskiem S. z dnia 28 października 2011 r., w którym wskazano, że S. buduje budynek wielorodzinny z garażami w podziemiu. W budynku znajdować się będzie 28 lokali mieszkalnych - o pow. użytkowej poniżej[;....], czyli spełniających definicję budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym oraz 32 garaże w podziemiu budynku posiadające zaświadczenie o samodzielności zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz. U. Nr 80 z 2000 r., poz. 903.). Skarżąca będzie zbywała lokale w dwojaki sposób:
- 1) łącznie lokal mieszkalny i garaż - ustanawiając prawo odrębnej własności dla jednej osoby (grupy osób);
- 2) odrębnie lokal mieszkalny i odrębnie garaż.
W uzupełnieniu do wniosku z dnia 20 stycznia 2012 r. wskazano, iż garaż sprzedawany łącznie z mieszkaniem nie będzie stanowił samodzielnego lokalu użytkowego i nie będzie posiadał odrębnej księgi wieczystej. Garaż w tym przypadku będzie pomieszczeniem przynależnym do mieszkania i posiadać będzie jedną księgę wieczystą z mieszkaniem. Ponadto w uzupełnieniu z dnia 6 lutego 2012 r. poinformowano, iż S. nie przewiduje, żeby garaż sprzedawany łącznie z mieszkaniem mógłby być przedmiotem odrębnej własności. Natomiast garaże wolne, tzn. takie, gdzie nabywca mieszkania zrezygnuje z garażu mogą być przedmiotem samodzielnego obrotu. W tym przypadku garaż będzie samodzielnym lokalem.
W związku z powyższym S. zadała pytanie:
Czy w przypadku zbycia lokalu mieszkalnego i garażu jednej osobie (grupie osób) Skarżąca może potraktować tą transakcję łącznie i opodatkować ją stawką podatku właściwą dla budowy lokalu mieszkalnego objętego społecznym programem mieszkaniowym, tj.[...] ?
Zdaniem S., dostawa lokalu mieszkalnego wraz z garażem podlega w całości opodatkowaniu przy zastosowaniu stawki [...] Nie ma bowiem podstaw do wydzielania wartości lokalu mieszkalnego oraz wartości garażu i stosowania wobec każdej z tych wartości odrębnej stawki podatkowej. Lokal mieszkalny wraz z garażem stanowią przedmiot jednej transakcji.
Dyrektor Izby Skarbowej w B. działając w imieniu Ministra Finansów w wydanej interpretacji indywidualnej z dnia [...] r. znak [...] uznał stanowisko Spółdzielni za nieprawidłowe.
Nie zgadzając się z interpretacją S. wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa, wnosząc o zmianę interpretacji indywidualnej i stwierdzenie, że stanowisko S. w zakresie interpretacji wskazanych we wniosku przepisów prawa podatkowego jest prawidłowe.
Dyrektor Izby Skarbowej w B. działając w imieniu Ministra Finansów w odpowiedzi z dnia 5 kwietnia 2012 r. znak [....] na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa stwierdził brak podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji.
W złożonej do Sądu skardze S. wniosła o zmianę zaskarżonej interpretacji indywidualnej i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. działając w imieniu Ministra Finansów wniósł o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do zmiany stanowiska wyrażonego w zaskarżonej indywidualnej interpretacji.
Na rozprawie w dniu 10 października 2012 r. pełnomocnik skarżącej S. cofnął skargę i oświadczył, że zaskarżona interpretacja w świetle przytoczonego we wniosku stanu faktycznego jest zgodna z prawem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże, sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowania utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie zaś do art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Zgodnie z powyżej przytoczonymi przepisami, skarżący może cofnąć skargę, co oznacza rezygnację z kontynuowania postępowania przed sądem administracyjnym; może to uczynić do czasu wydania wyroku przez wojewódzki sąd administracyjny, jeżeli czynność skarżącego nie ma na celu obejścia prawa lub spowodowania utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W rozpoznawanej sprawie Sąd nie znalazł podstaw do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, a wobec tego, że skarżąca S. cofnęła skargę skutecznie - na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Sąd postanowił postępowanie umorzyć jako bezprzedmiotowe.
Na podstawie natomiast art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy, Sąd orzekł o zwrocie Skarżącej całego wpisu od cofniętej skargi.