Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 maja 2012 r. M.B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości wraz z odsetkami z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez jej podpisanie lub nadesłanie odpisu podpisanej skargi, poświadczonego za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Jednocześnie pouczono stronę skarżącą, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie, spowoduje jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej zwaną "p.p.s.a.", Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wymogi formalne skargi zostały uregulowane w art. 57 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
W przytoczonej powyżej regulacji prawnej ustawodawca wskazał na braki formalne skargi. Przepis art. 57 § 1 powołanej ustawy określa warunki formalne skargi, wskazując, iż skarga powinna spełniać wymagania określone w art. 46 ustawy, stawiane wszystkim pismom w postępowaniu sądowym. Takim niezbędnym warunkiem dla skutecznego wniesienia skargi jest złożenie podpisu przez osobę, która to pismo wnosi. Brak własnoręcznego podpisu jest brakiem formalnym skargi, a nieusunięcie tego braku w zakreślonym terminie przez skarżącą, prowadzi do odrzucenia skargi przez Sąd, jako niedopuszczalnej.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi. Wezwanie zostało wysłane przesyłką poleconą na wskazany w skardze adres. Pomimo dwukrotnego awizowania w dniach 24 lipca 2012 r. i 1 sierpnia 2012 r. skarżąca nie odebrała przesyłki. Wobec tego należy uznać, iż przesyłka została prawidłowo doręczona w trybie przewidzianym w art. 73 p.p.s.a.
Z treści tego przepisu wynika, że w przypadku braku możliwości doręczenia adresatowi pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 p.p.s.a., składa się je na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, zawiadamiając o tym adresata. Jeżeli w wyznaczonym terminie strona nie odbierze przesyłki, przyjmuje się, iż pismo zostało jej doręczone z upływem ostatniego, tj. czternastego dnia. Przesyłka zawierająca wezwanie z dnia 20 lipca 2012 r. nie została doręczona skarżącej w miejscu jej zamieszkania z powodu jej nieobecności. W związku z tym, pozostawiono ją w placówce pocztowej, a zawiadomienie o niej umieszczono w skrzynce listowej.
Wobec powyższego, na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. Sąd stwierdził, że przesyłka została doręczona stronie skarżącej w dniu 7 sierpnia 2012 r., a termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął w dniu 14 sierpnia 2012 r., czego strona nie uczyniła ani w wyznaczonym terminie, ani dotychczas.
W tej sytuacji, stosownie do przepisu art. 46 § 1 pkt 4 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.