Uzasadnienie
B.B. był pełnomocnikiem M.B. w postępowaniu administracyjnym i złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję
Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości wraz z odsetkami z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego. Do skargi wyżej wymieniony nie załączył pełnomocnictwa.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 15 czerwca 2012 r. B.B. zobowiązany został do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, pod rygorem niedopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika. Wyżej wymieniony wezwanie odebrał w dniu 2 lipca 2012 r., co potwierdził składając własnoręczny podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Jednakże pełnomocnik nie uzupełnił braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie, ani dotychczas.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 37 § 1 z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), dalej zwaną "p.p.s.a.", pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Z treści tego przepisu wynika, że na pełnomocniku ciąży obowiązek wykazania przy pierwszej czynności, że został upoważniony do działania w imieniu swojego mandata. Niedochowanie tego wymogu stanowi brak formalny skargi. Natomiast, nieuzupełnienie tego braku w wyznaczonym terminie, skutkuje odmową dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika strony.
W rozpoznawanej sprawie wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi doręczono pełnomocnikowi w dniu 2 lipca 2012 r. Zatem w dniu 9 lipca 2012 r., który to dzień nie przypadał na sobotę, ani nie był dniem uznanym ustawowo za wolny od pracy (art. 83 § 2 p.p.s.a.) upłynął termin do przedłożenia oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa, czego pełnomocnik nie uczynił.
Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd na mocy art. 37 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.