Uzasadnienie
Pismem z dnia [...]r. [...]wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...]r. Nr [...]orzekającą o solidarnej odpowiedzialności [...], byłego członka zarządu [...]za zaległości podatkowe tej Spółki w podatku od towarów i usług za styczeń, luty i marzec 2003 r. w łącznej kwocie [...]zł z odsetkami za zwłokę w kwocie [...]zł.
W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniając go tym, iż natychmiastowe wykonanie decyzji skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci pozbawienia strony płynności finansowej niezbędnej do bieżącego regulowania należności, w tym również z tytułu wynagrodzeń pracowników. Skarżący wskazał, iż jego sytuacja obecnie jest bardzo trudna. Organ egzekucyjny zajął rachunki bankowe skarżącego. W związku z wstrzymaniem wykonania decyzji z mocy prawa do dnia doręczenia decyzji odwoławczej, organ zwalnia jedynie środki konieczne na wynagrodzenia pracowników. Prowadzenie egzekucji administracyjnej doprowadzi w ocenie skarżącego do całkowitej likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej. Nadto skarżący wskazał, iż na jego utrzymaniu pozostaje rodzina w tym dwoje małoletnich dzieci.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Rozstrzygając więc w oparciu o art. 61 § 3 wspomnianej ustawy, sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwa przy rozpoznawaniu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody należy przyjąć, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Jak wskazał WSA w Białymstoku w postanowieniu z 3 sierpnia 2006 r. (sygn. akt II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964) sąd, rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania aktu, powinien mieć na uwadze interes nie tylko wnioskodawcy, ale i innych uczestników postępowania oraz uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Zgadzając się w pełni z przywołanym orzeczeniem Sąd stanął na stanowisku, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia dla skarżącego skutki w postaci całkowitej likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej i wiążącej się z tym zwolnieniem zatrudnianych pracowników a w konsekwencji przyczyni się do zwiększenia zadłużenia i pozbawi skarżącego możliwości zarobkowania.
Za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji przemawia również kwota zobowiązania podatkowego w wysokości [...]zł plus odsetki w kwocie [...]zł.
Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.