Uzasadnienie
A. W. pismem z dnia 29 sierpnia 2009 r. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości w podatku od towarów i usług za styczeń, luty i marzec 2003 r. wraz z odsetkami.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o umorzenie postępowania sądowo-administracyjnego. Uzasadniając ww. wniosek organ podatkowy wskazał, że zgodnie z postanowieniami uchwały podjętej w dniu 29 czerwca 2009 r. przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie 7 sędziów, (sygn. akt I FPS 9/08), w przedmiocie zastosowania art. 70 §1 Ordynacji podatkowej, nienależny zwrot różnicy podatku przedawnia się tak samo jak zobowiązanie podatkowe. Wobec tego zastosowanie przepisu art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej do kwoty nienależnie otrzymanego zwrotu podatku naliczonego nie jest wykładnią rozszerzającą.
Dalej, organ wyjaśnił, że skoro przedmiotem postępowania jest kwestia orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu osoby prawnej za nienależnie wykazany zwrot podatku naliczonego, który należy traktować jak zaległość podatkową ze skutkami przedawnienia, o których mowa w art. 59 § 1 pkt 9 Ordynacji podatkowej, co oznacza, że zaległości F Sp. z o.o. (podatnika zasadniczego) za miesiące styczeń, luty, marzec 2003 r., za które orzeczono odpowiedzialność podatkową A. W. jako byłego członka zarządu tej Spółki, w świetle powołanej uchwały NSA wygasły wskutek przedawnienia z dniem 31 grudnia 2008 r.
Pismem procesowym z dnia 28 stycznia 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej złożył wniosek o umorzenie postępowania wywołanego. W uzasadnieniu organ podatkowy wskazał, że decyzją z dnia [...] nr [...] wydaną w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględniając w całości skargę, uchylił zaskarżoną decyzję oraz umorzył postępowanie odwoławcze w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności A. W. jako byłego członka zarządu Spółki F. Do pisma załączono kserokopię ww. decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania:
- 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;
- 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;
- 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W myśl art. 54 § 3 powołanej ustawy organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W rozpoznawanej sprawie postępowanie sądowo-administracyjne stało się bezprzedmiotowe z uwagi na uwzględnienie (w trybie art. 54 § 3 ustawy - w ramach tzw. autokontroli organu) przez Dyrektora Izby Skarbowej wniesionej do Sądu skargi. Wobec powyższego Sąd postanowił umorzyć postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w związku z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz na podstawie art. 201 ww. ustawy zasądzić koszty postępowania.