Uzasadnienie
W związku ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] znak: [...], zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Sądu z dnia 8 lipca 2016 r. wezwano skarżącego P.J., do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis ww. zarządzenia doręczono skarżącemu na wskazany w skardze adres w dniu 22 lipca 2016 r.
We wskazanym terminie, ani dotychczas, skarżący nie uiścił należnego wpisu sądowego od wniesionej skargi.
Z kolei w piśmie z dnia 13 lipca 2016 r. (wpływ do Sądu w dniu 25 lipca 2016 r.) skarżący cofnął skargę na opisaną wyżej decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do postanowień art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej w skrócie: "p.p.s.a") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Koniecznym jest w tym miejscu jednak wyjaśnienie, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymieniona w art. 58 § 1 p.p.s.a. Obok tych przesłanek, do warunków skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego zalicza się stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., uiszczenie wpisu od skargi. Co przy tym istotne w niniejszej sprawie cofnięcie skargi jako czynność dyspozycyjna strony może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (por. postanowienie NSA z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07, dostępne pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie skarga nie została opłacona z uwagi na co zawierała ona braki uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu. Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest bowiem uiszczenie wpisu sądowego. W świetle art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie w terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych skarga nie została opłacona. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.