Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7 czerwca 2006r., sygn. akt I SA/Sz 897/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r. w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiąc [...]r., uchylił zaskarżoną decyzję oraz określił, że nie podlega ona wykonaniu.
W wyniku rozpatrzenia skargi kasacyjnej wniesionej przez pełnomocnika Dyrektora Izby Celnej Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 września 2007r., sygn. akt I FSK 1166/06 uchylił w/w wyrok sądu I instancji i przekazał sprawę temu sądowi do ponownego rozpoznania. Sprawa została zarejestrowana WSA pod sygn. akt I SA/Sz 719/07.
Na rozprawie sądowej w dniu 19 grudnia 2007r. Przewodniczący poinformował strony o tym, że Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie I FSK 819/06, postanowieniem z dnia 1 czerwca 2007r. przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów NSA, zagadnienie dotyczące zwolnienia podatkowego przewidzianego w § 12 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 27, poz. 269 ze zm.), w odniesieniu do podatników podatku akcyzowego dokonujących sprzedaży papierosów nieoznaczonych ceną detaliczną. Wobec powyższego Sąd postanowił odroczyć termin rozprawy do czasu otrzymania uchwały NSA w w/w sprawie.
Pismem z dnia [...]r. Dyrektor Izby Skarbowej złożył wniosek o umorzenie postępowania sądowego, albowiem decyzją z dnia [...]r., wydaną w trybie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej - P.p.s.a., uwzględnił w całości skargę M. K. Z załączonego do w/w pisma odpisu decyzji z dnia [...]r., że Dyrektor Izby Celnej uchylił w całości decyzję własną z dnia [...]r., [...], określającą stronie należne zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiąc [...]r. w wysokości [...] zł oraz poprzedzającą ją decyzję Drugiego Urzędu Skarbowego z dnia [...]r., zmienioną decyzją Naczelnika Pierwszego Urzędu Celnego z dnia [...], i umorzył postępowanie w sprawie.
Oznacza to, że na skutek uwzględnienia skargi w całości zaskarżona decyzja utraciła byt prawny, a postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Sytuacji tej nie zmienia, podniesiona w piśmie pełnomocnika skarżącego z dnia 25 marca 2008r., okoliczność, że decyzja autorewizyjna wydana została z naruszeniem art. 54 § 3 P.p.s.a., bez zachowania wymogu uwzględnienia skargi do dnia rozpoczęcia rozprawy, gdyż zarzut ten dotyczy decyzji autorewizyjnej i może być podniesiony tylko w przypadku zaskarżenia tej decyzji.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1, art. 205 P.p.s.a. oraz § 2 ust. 1 pkt 1 lit. g rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003r. w sprawie opłat za czynności doradcy podatkowego postępowaniu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 212, poz. 2075 z późn. zm.) postanowił jak w sentencji.