Uzasadnienie
T. Spółka Akcyjna z siedzibą [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na ostateczną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie podatku od nieruchomości za [...] r.
W treści skargi Spółka poinformowała Sąd, że przed wniesieniem skargi został złożony do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosek o stwierdzenie nieważności zaskarżonej skargą decyzji.
Następnie pismem, z dnia [...] r., Spółka wniosła o zawieszenie postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "P.p.s.a.", ze względu na to, że rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy zależy od wyniku postępowania w sprawach zawisłych przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Pismem z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, wykonując zobowiązanie Sądu z dnia [...] r., poinformowało, że decyzją z dnia [...] r. nr [...] odmówiło stwierdzenia nieważności swojej decyzji z dnia [...] r. nr [...]. Decyzję doręczono stronie w dniu [...] r., zaś w dniu [...] r. Spółka złożyła odwołanie od decyzji nr [...], które zarejestrowano pod nr [...] i do dnia które dzisiejszego nie zostało rozpatrzone.
Wobec powyższego, postanowieniem z dnia 18.01.2012 r. o sygn. akt I SA/Sz 987/11, Sąd zawiesił z urzędu postępowanie sądowe.
Sąd, badając z urzędu, czy nie ustała przyczyna zawieszenia postępowania sądowego, pismami z dnia [...] r. i [...] r., dwukrotnie wzywał organ do wskazania, czy ww. postępowanie odwoławcze zostało zakończone.
Pismem z dnia [...] r., organ poinformował Sąd, że decyzją z dnia [...] r. nr [...] odmówił stwierdzenia nieważności swojej decyzji z dnia [...] r. nr [...]. Decyzja ta jest ostateczna, gdyż strona nie wniosła od niej odwołania.
W tym stanie sprawy, postanowieniem z dnia 12.09.2012 r. o sygn. akt I SA/Sz 987/11, Sąd podjął z urzędu postępowanie w sprawie zainicjowanej skargą Spółki i sprawa ta została zarejestrowana pod nową sygnaturą akt I SA/Sz 802/12.
Następnie, postanowieniem z dnia 18 września 2012 r. o sygn. akt I SA/Sz 802/12, Sąd odmownie załatwił wniosek Spółki złożony w piśmie z dnia [...] r.
Badając sprawę, Sąd z urzędu powziął wiadomość, że w sprawie zainicjowanej wnioskiem Spółki o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji z dnia [...] r. nr [...], w przedmiocie podatku od nieruchomości za [...] r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. nr [...] odmówiło stwierdzenia nieważności wskazanej decyzji z dnia [...] r. Decyzja z dnia [...] r. została utrzymana w mocy, wydaną w postępowaniu odwoławczym decyzją z dnia [...] r. nr [...], która stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Sąd, wyrokiem z dnia 20.06.2012 r. o sygn. akt 184/12, oddalił skargę Spółki we wskazanym przedmiocie, a od tego wyroku skarżąca wniosła skargę kasacyjną. Akta sprawy wraz ze skargą kasacyjną zostały przekazane do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu [...] r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 56P.p.s.a., w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu. Stosownie do art. 124 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w takim wypadku zawieszenie postępowania sądowego jest obligatoryjne i następuje z urzędu.
W ocenie Sądu, pomimo że postępowanie w trybie nadzwyczajnym, którego przedmiotem była zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. zostało zakończone, to postępowanie sądowe należało zawiesić, na podstawie przywołanych powyżej przepisów.
Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela bowiem stanowisko wyrażone w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 08.02.2012 r. o sygn. akt II FZ 39/12 (LEX nr 1116199), że "regulacji z art. 56 P.p.s.a. nie można interpretować bez uwzględnienia innych powiązanych z nią przepisów, a zwłaszcza art. 128 P.p.s.a. Art. 56 p.p.s.a. zawiera przesłankę, której wystąpienie uzasadnia obligatoryjne zawieszenia postępowania z urzędu na podstawie art. 124 § 1 pkt 6 p.p.s.a., natomiast nie przesądza bezpośrednio kwestii - kiedy należy to zawieszone postępowanie podjąć. W tym zakresie, przy braku szczególnych unormowań odnoszących się do przypadku zawieszenia postępowania na podstawie tego ostatniego przepisu P.p.s.a., miarodajna jest ogólna regulacja zawarta na wstępie art. 128 P.p.s.a., w świetle której, sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia.
Uregulowanie zawarte w art. 56 P.p.s.a. służyć ma zachowaniu pewności obrotu prawnego, poprzez zapobieżenie możliwości powstania sytuacji, gdy w dwóch toczących się równolegle postępowaniach sądowych, dotyczących tej samej decyzji, zapadną nie dające się ze sobą pogodzić rozstrzygnięcia. Wydana w toku postępowania administracyjnego decyzja ostateczna, stosowanie do art. 3 P.p.s.a., może podlegać kontroli sądowej, a od jej wyniku zależeć będzie, czy decyzja pozostanie w obrocie prawnym. Należy przy tym zwrócić uwagę na możliwość podjęcia przez sąd administracyjny rozstrzygnięcia w oparciu o art. 134 § 1 P.p.s.a., a więc w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy.
Z powyższych względów należy opowiedzieć się za stanowiskiem, że przy zawieszeniu postępowania na podstawie art. 124 § 1 pkt 6 P.p.s.a., w przypadku gdy uruchomiona została kontrola sądowa wobec decyzji ostatecznej wydanej w ramach postępowania administracyjnego, o którym mowa w art. 56 P.p.s.a., ustanie przyczyny zawieszenia następuje po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego. Jeżeli zatem postępowanie takie jest w toku, nadal istnieją przesłanki do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie na podstawie art. 124 § 1 pkt 6 P.p.s.a." (podobnie w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 01.03.2012 r., sygn. akt II FZ 123/12, LEX nr 1116172).
W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z posiadanych przez Sąd informacji, sprawa zainicjowana wnioskiem Spółki o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej z dnia [...] r. nie została jeszcze prawomocnie zakończona. Zatem, mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 124 § 1 pkt 6 w związku z art. 56 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.