Uzasadnienie
W dniu 15 grudnia 2011 r. Rada Miasta W. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie zasad obrotu lokalami mieszkalnymi W. Pismem z dnia 20 lipca 2012 r. J.P. wezwała Radę Miasta W. do usunięcia naruszenia prawa dokonanego w drodze wydania powyższej uchwały. Następnie w dniu 30 listopada 2012 r. wniosła za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 2523/2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J.P. na ww. uchwalę Rady Miasta W. z dnia [...] grudnia 2011 r. na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), jako wniesioną z uchybieniem terminu. Orzeczenie powyższe uprawomocniło się w dniu 5 marca 2013 r.
Pismem z dnia 11 marca 2013 r. J.P. ponownie wezwała Radę Miasta W. do usunięcia naruszenia prawa § 4 pkt 1 lit. b Uchwały Nr [...], a następnie pismem z dnia 8 kwietnia 2013 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Odpowiadając na skargę rada Miasta W. wniosła o jej odrzucenie. W uzasadnieniu organ powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych podniósł, że skarżąca już raz składała wezwanie do usunięcia naruszenia prawa a zatem ponowne jej wezwanie jest bezskuteczne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. 2001 Nr 142 poz. 1591 ze zm.) warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę lub zarządzenie podjęte przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, jest wniesienie wezwania do usunięcia naruszenia do właściwego organu, który zaskarżoną uchwałę lub zarządzenie wydał. Do skarg wnoszonych do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ww. ustawy ma zastosowanie art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – powoływana dalej jako "ppsa".
Jak wynika z akt sprawy i co wskazano powyżej, skarżąca J.P. złożyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu 20 lipca 2012 r. a następnie w dniu 11 marca 2013 r. złożyła kolejne wezwanie podnosząc te same kwestie, które wskazywała w wezwaniu z lipca 2012 r.
W tym miejscu wyjaśnić należy, że jak wynika z ugruntowanego już orzecznictwa sądów administracyjnych, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest czynnością procesową powodującą wszczęcie postępowania mającego na celu weryfikację podjętej uchwały, która nie może być powtarzana wielokrotnie i bez ograniczeń (por., postanowienie WSA w Lublinie sygn. akt III SA/Lu 268/13, postanowienie NSA sygn. akt II OSK 227/13). Odmienny pogląd w tej sprawie prowadziłby bowiem do pozbawienia tego środka jego znaczenia i powodowałby destabilizację obrotu prawnego. Jednocześnie stawiało by to podmioty wnoszące skargi na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w sytuacji zdecydowanie bardziej uprzywilejowanej niż inne podmioty wnoszące skargi do sądu administracyjnego, co z kolei stoi w sprzeczności z konstytucyjną zasadą równości wobec prawa.
Wyjątkiem od tak pojmowanego charakteru instytucji wezwania do usunięcia naruszenia prawa mogłaby być sytuacja, w której ponowne wezwanie w sprawie tej samej uchwały uzasadnione zostało odmiennymi przesłankami, zawierające nową argumentację prawną (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 października 2009 r. sygn. akt II OSK 449/09). W sprawie niniejszej sytuacja taka jednak nie zachodzi. Złożona bowiem w niniejszej sprawie skarga jest w zasadzie powtórzeniem skargi J.P. z dnia 29 listopada 2012r., którą WSA w Warszawie prawomocnie odrzucił postanowieniem dnia 23 stycznia 2013 r. o sygnaturze I SA/Wa 2523/12.
Wobec powyższego, w ocenie Sądu, skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.