Uzasadnienie
S. T. pismem z dnia 19 kwietnia 2011 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niezgodne z ustawą oraz zapisami Konstytucji RP stosowanie przez Prezydenta W. przepisów wynikających z treści uchwały Rady Miasta W. z dnia [...] października 2008 r., nr [...], uchwał poprzedzających tę uchwałę oraz uchylanie się od stosowania zapisów Uchwały Rady W. z dnia [...] lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Miasta W., a także uchwał poprzedzających tę uchwałę.
W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...] czerwca 1999 r., nr [...] stwierdził nieważność decyzji Ministerstwa Gospodarki Komunalnej z dnia [...] stycznia 1953 r., w konsekwencji czego budynek przy ul. [...] przestał wchodzić w skład mieszkaniowego zasobu gminy. W skład tego ostatniego zasobu mogą wchodzić jedynie lokale stanowiące własność gminy, bądź pozostające w jej samoistnym posiadaniu. Obecnie toczy się postępowanie mające na celu ustalenie następstwa po dawnych właścicielach nieruchomości.
W tym stanie rzeczy stosowanie przepisów uchwały nr z dnia [...] października 2008 r., nr [...] Rady Miasta W. oraz uchwał poprzedzających tę uchwałę stanowi naruszenie prawa.
Skarżący dodał, że organ dokonywał wykluczenia lokali z budynku przy ul. [...] z gminnego zasobu mieszkaniowego przy zastosowaniu treści uchwały Rady Miasta W. z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...], jednocześnie zaliczając lokale w ww. budynku do uprzednio wskazanego zasobu stosując przepisy uchwały z dnia [...] października 2008 r.
Ponadto skarżący zwrócił się do Sądu o dokonanie interpretacji: definicji mieszkaniowego zasobu gminy w świetle zapisów art. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie Kodeksu Cywilnego, art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych, a także "o dokonanie oceny prawidłowego wykonywania przepisów dotyczących mieszkaniowego zasobu gminy przez Urząd Miasta W.".
W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Wskazać należy, że stosownie do treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi z dnia 19 kwietnia 2011 r. jest niezgodne z ustawą oraz zapisami Konstytucji RP stosowanie przez Prezydenta W. przepisów wynikających z treści uchwały Rady Miasta W. z dnia [...] października 2008 r. i uchwał poprzedzających tę uchwałę, a także uchylanie się przez ten organ od stosowania zapisów uchwały Rady Miasta W. z dnia [...] lipca 2009 r, [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Miasta W. oraz uchwał poprzedzających tę uchwałę.
Zdaniem Sądu, skarga na sposób postępowania organu administracji nie mieści się w katalogu spraw wymienionych w powołanym wyżej art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, objętych zakresem kognicji sądów administracyjnych – bowiem czynności organu, czy też sposób stosowania przez niego prawa, na które - w opinii skarżących - składa się niekonsekwentne zaliczanie lokali przy ul. [...] do gminnego zasobu mieszkaniowego nie stanowią ani decyzji, ani postanowienia, nie rozstrzygają także o prawach osoby.
Sąd zauważa, że wskazana przez skarżącego podstawa wniesienia skargi, tj. art. 3 § 2 pkt 5 i 6, jest błędna. W tym trybie mogą zostać zaskarżone akt prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, a także akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż wskazane uprzednio. Zgodnie bowiem z art. 101 ust. 1 każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Oznacza to, że skarżący musi kwestionować treść uchwały, a nie jedynie sposób jej stosowania, czy interpretowania.
Także przepis art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. nie może stanowić w niniejszej sprawie podstawy zaskarżenia do sądu administracyjnego. Należy przyjąć, że przedmiot skargi przewidzianej w tym przepisie zakreślają takie elementy jak, brak charakteru decyzji lub postanowienia wydawanych w postępowaniach jurysdykcyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym i zaskarżalnych na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-3 ppsa. Akty te muszą mieć charakter zewnętrzny i indywidualny w tym znaczeniu, że skierowany do indywidualnie oznaczonego podmiotu (nie generalnie), który nie jest podporządkowany organizacyjnie ani służbowo organowi wydającemu dany akt lub podejmującemu daną czynność (por. wyrok NSA z dnia 4 lutego 1998 r., sygn. akt II SA 1367/97, ONSA 1998, nr 4, poz. 139; uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 13 października 2003 r., sygn. akt OPS 4/2003, ONSA 2004, nr 1, poz.8). Akt lub czynność musi mieć charakter publicznoprawny, dotyczyć sfery "z zakresu administracji publicznej".
Skarga z tego przepisu może więc dotyczyć aktów i czynności organów administracji publicznej oraz innych jednostek organizacyjnych, które są uprawnione do prowadzenia działalności mieszczącej się w zakresie pojęcia "działalność administracji publicznej". Zatem w zakresie właściwości sądów administracyjnych mieszczą się tylko takie akty lub czynności, które zawierają element władztwa administracyjnego. Z kolei działanie władcze to takie, w którym o treści uprawnienia lub obowiązku przesądza jednostronnie organ wykonujący administrację publiczną, a adresat jest związany tym jednostronnym działaniem. Wreszcie akt lub czynność musi "dotyczyć" uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Mając powyższe na uwadze analiza powołanych powyżej przepisów art. 3 § 2 p.p.s.a. nie pozwala na zakwalifikowanie zaskarżonych działań Prezydenta W. do żadnej z wymienionych w nim kategorii aktów podlegających zaskarżeniu trybie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.