Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 20 stycznia 2017 r. (data stempla biura podawczego) wpłynął formularzem wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnioskodawca wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Z nadesłanego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca przebywa w Zakładzie Karnym w [...], a koniec kary został obliczony na październik 2028 r. Wnioskodawca oświadczył, że nie otrzymuje już renty, nie posiada żadnych oszczędności, dochodu i majątku. Wnioskodawca oznajmił, że jest ciężko chory i z tego względu nie jest nigdzie zatrudniony. Wyjaśnił, że wniesiona do Sądu skarga dotyczy odmowy umorzenia wnioskodawcy pozostałych do zwrotu należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego wypłaconych w okresie od 01.11.2009 r. do 30.09.2010 r. na rzecz uprawnionych do alimentów dzieci. Wnioskodawca jako osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym wskazał pięcioro dzieci.
Z nadesłanych do sprawy akt administracyjnych wynika, że w dniu 12 czerwca 2008 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach Wydział I Cywilny wydał postanowienie w sprawie z powództwa B. S. o rozwód, poprzez zabezpieczenie na czas trwania procesu rozwodowego alimentów na rzecz dzieci. Z uwagi na pobyt wnioskodawcy od [...] stycznia 2006 r. w zakładzie karnym wnioskodawcy została zawieszona, a później ograniczona władza rodzicielska nad dziećmi. Władza rodzicielska została także ograniczona matce dzieci, które zostały umieszczone w placówce opiekuńczo – wychowawczej.
Z decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] wynika, że wnioskodawca ma [...] lat i obecnie przebywa w Zakładzie Karnym w [...] odbywając karę aresztu tymczasowego od [...] stycznia 2014 r. Organ podał, że wyrokiem Sądu pierwszej instancji wnioskodawca został skazany na karę [...] lat pozbawienia wolności, a koniec kary został wstępnie obliczony na dzień [...] stycznia 2021 r. Z decyzji wynika, że do sierpnia 2016 r. wnioskodawca miał przyznaną rentę z ZUS w kwocie ok. [...] zł. Z ww. dochodu dokonywane były potrącenia przez komornika sądowego na poczet zadłużenia alimentacyjnego w wysokości ok. [...] zł. Ponadto, kwota ok. [...] zł wydawana była przez wnioskodawcę na leki, a [...] zł przeznaczane było do kasy. Na inne wydatki pozostawała wnioskodawcy kwota [...] zł do wolnej dyspozycji.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 t.j.) zwanej dalej P.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy.
Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
W rozpoznawanej sprawie wnioskodawca zwolniony jest z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych z mocy ustawy. Zwolnienie to wynika z przepisu art. 239 § 1 pkt 1 lit. a powołanej ustawy, zgodnie z którym, strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Ze względu na ustawowe zwolnienie wnioskodawcy, od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie zbędne stało się zatem rozpoznawanie wniosku w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Stosownie do treści art. 249 a P.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Z tego względu, umorzono postępowanie wszczęte wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych, a wniosek wnioskodawcy rozpoznano w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawca wykazał, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Uznano, że sytuacja finansowa wnioskodawcy, przebywającego w zakładzie karnym i nie uzyskującego żadnego dochodu, jak również nie posiadającego żadnego majątku jest na tyle trudna, że nie jest on w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru. Z tego względu przyznano wnioskodawcy prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu.
Z powyższych względów, na podstawie art. 249 a i 246 § 1 pkt 2 w zw.
z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.