Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 listopada 2016 r. oddalił skargę L. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...].
Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2017 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną od powyższego wyroku z uwagi na sporządzenie jej osobiście przez skarżącego.
Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2017 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata oraz umorzył w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony adwokat – I.W.
Postanowieniem z dnia 2 lutego 2017 r. Sąd odrzucił zażalenie na ww. postanowienie Sądu z dnia 13 stycznia 2017 r.
W dniu [...] maja 2017 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęła opinia pełnomocnika w przedmiocie braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku Sądu z dnia 3 listopada 2016 r. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone ani w całości, ani w części.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz.718 t.j.) zwanej dalej P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r.
w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714), które obowiązuje od dnia 2 listopada 2016 r.
W niniejszej sprawie, opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej została sporządzona w dniu [...] maja 2017 r. i wpłynęła do Sądu w dniu [...] maja 2017 r. (data stempla biura podawczego). Z uwagi na to, że postępowanie w drugiej instancji zainicjowane wniesioną opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej zostało wszczęte po wejściu w życie ww. rozporządzenia (2 listopada 2016 r.) zastosowanie w sprawie będą miały przepisy ww. rozporządzenia.
Przepis § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stanowi, że za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi - 50 % opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat – 75 % tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja, czy też postanowienie Urzędu Patentowego - wynoszą 240 zł.
Stosownie do § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności, na podstawie przepisów o podatku od towaru i usług. Obecnie stawka ta wynosi 23 %.
W niniejszej sprawie adwokat – I. W. została ustanowiona po wydanym przez Sąd wyroku oddalającym skargę, a zatem w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat. W ramach pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w drugiej instancji pełnomocnik sporządził i wniósł opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu.
Zasadne jest zatem przyznanie pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia w wysokości 75 % opłaty określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit c) rozporządzenia, czyli opłatę w wysokości 180 zł. Na mocy § 4 ust. 3 rozporządzenia, ustalona opłata ulega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (23 %).
W konsekwencji adwokatowi I. W. należy się wynagrodzenie w wysokości 180 zł z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwota 41,40 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwota 221,40 zł.
Z powyższych względów, w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a orzeczono jak w sentencji.