Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 10 sierpnia 2018 r., sygn. akt I SA/Wa 1067/18

Uzasadnienie

Wnioskiem z dnia 26 marca 2018 r. Miasto [...] wystąpiło o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w sprawie o sygn. akt [...], w tym do udziału w rozprawie wyznaczonej na dzień 27 marca 2018 r., podnosząc, że wnioskodawcy posiada interes prawny w tym postępowaniu i powinien brać w nim udział

Komisja do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich postanowieniem z dnia [...] marca 2018 r., nr [...], działając na podstawie art. 123 § 1 w z art. 28 a contrario kpa w związku z art. 38 ust. 1 i art. 37b ust. 2 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości warszawskich, wydanych z naruszeniem prawa (Dz.U. z 2017 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako: "ustawa" – odmówił dopuszczenia Miasta [...] do udziału w przedmiotowym postępowaniu ogólnym w charakterze strony. Postanowienie nie zawierało uzasadnienia.

Pismem z dnia 26 kwietnia 2018 r. Miasto [...] wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich (dalej jako: Komisja) z dnia [...] marca 2018 r., nr [...], odmawiające dopuszczanie strony skarżącej do udziału w postępowaniu ogólnym w charakterze strony.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że Miasto [...] jest stroną postępowania ogólnego, gdyż posiada interes prawny w tym postępowaniu, zaś uchwała w nim podjęta będzie zawierała wiążącą ocenę działań Prezydenta [...] i może być podstawą do wystąpienia przez Komisję do innych organów, co może skutkować wszczęciem postępowania np. w zakresie odpowiedzialności karnej, a zgromadzone w postępowaniu ogólnym dowody i materiały mogą zostać włączone do postępowania rozpoznawczego bez przeprowadzania dowodu w tym postępowaniu.

W odpowiedzi na skargę Komisja wniosła o jej odrzucenie, jako niedopuszczalnej, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) dalej jako: p.p.s.a., ewentualnie o oddalenie skargi ze względu na jej bezzasadność.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu.

Na wstępie wskazać należy, że merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.

Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne;

1. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
2. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
3. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
4. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
5. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
6. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
7. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
8. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, w myśl art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 kpa, a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

Wskazać należy, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowany jest pogląd, że nie jest dopuszczalna skarga do sądu administracyjnego na postanowienia w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału postępowaniu (por. postanowienie z dnia 16 listopada 2009 r., sygn. akt I OSK 1523/09, postanowienie NSA z dnia 24 lipca 2007 r., II OSK 988/07, postanowienie NSA z dnia 6 czerwca 2013 r., I OSK 954/13, postanowienie NSA z dnia 18 września 2018 r., II GSK 1406/13)

Zaskarżone postanowienie wydane w przedmiocie dopuszczenia do udziału w postępowaniu nie rozstrzyga istoty sprawy, ani nie kończy postępowania. Nie przysługuje na nie również środek zaskarżenia w postaci zażalenia. W pouczeniu zawartym w zaskarżonym postanowieniu wskazano, że nie przysługuje od niego środek zaskarżenia ani skarga do sądu administracyjnego. Oznacza to, że wbrew stanowisku strony skarżącej, zaskarżone postanowienie nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.