Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 stycznia 2014 r. sygn. I SA/Wa 1068/13 oddalił skargę W. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2013 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego.
Wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wskazanego orzeczenia skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wnioskodawca wyjaśnił we wniosku, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z małżonką i dorosłym synem. Są osobami w trudnej sytuacji osobistej i ekonomicznej w związku z tym, że skarżący pozostaje stale niezdolny do pracy, małżonka jest inwalidką, a syn, ze względu na własne inwalidztwo, musi pozostawać na utrzymaniu rodziców. Łączne dochody rodziny, na które składają się otrzymywane przez skarżącego i jego małżonkę świadczenia emerytalne, kształtują się na poziomie [...] zł. W uzasadnieniu złożonego wniosku skarżący zwrócił uwagę na konieczność pokrywania z budżetu domowego wydatków na leki przyjmowane stale przez małżonkę, jak też przeznaczenie swoich oszczędności na spłatę kosztów sądowych zasądzonych w sprawie, w której był pełnomocnikiem córki i jej męża (kwota [...] zł). Jedynym składnikiem majątkowym wymienionym przez skarżącego w formularzu pozostaje dom parterowy o pow. [...] m², w którym składający wniosek wraz z osobami bliskimi zamieszkuje.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), natomiast zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym został oceniony jako uzasadniony. Ocenę tę potwierdzają ustalenia wskazujące na to, że skarżący posiada ograniczone środki finansowe w kontekście sytuacji osobistej w jakiej się znajduje. Wpływ na to stwierdzenie ma uwzględnienie wieku, jak też stanu zdrowia osób zaliczonych do wspólnego gospodarstwa domowego prowadzonego przez skarżącego implikującego wysokość uzyskiwanych przez te osoby niskich dochodów, jak też ustaloną niemożność ich zwiększenia poprzez podjęcie (dodatkowego) zatrudnienia mogącego polepszyć sytuację materialną rodziny.
Biorąc pod uwagę, że ustalona kwota dochodów rodziny, po poniesieniu przez skarżącego wydatków traktowanych jako wydatki konieczne, związane z utrzymaniem, nie pozwala na ustanowienie we własnym zakresie zastępstwa procesowego, a także uiszczenie przez skarżącego kosztów sądowych, zasadnym było uwzględnienie w całości sformułowanego w niniejszej sprawie żądania przyznania prawa pomocy. We wniosku skarżący nie przedstawił wprawdzie szczegółowego spisu ponoszonych wydatków na utrzymanie (koszty eksploatacyjne mieszkania, zakup żywności itp.), niemniej brak było podstaw, bu uznać, że kształtują się one na innym poziomie aniżeli średnim. Niepodważenie sytuacji zdrowotnej skarżącego oraz osób wraz z nim prowadzących wspólne gospodarstwo domowe dawało podstawę do traktowania jako uprawdopodobnionego przedstawionego we wniosku oświadczenia, że rodzina skarżącego ponosi wydatki na leczenie w wysokości przekraczającej średnią wysokość wydatków tego rodzaju ponoszonych w innych gospodarstwach domowych składających się z trzech osób.
W tych warunkach, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia