Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 12 maja 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 1110/07 odrzucił skargę kasacyjną W. K. od wyroku tego Sądu z dnia 8 października 2007 r., sygn. j.w. wydanego w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2007 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Zarządzeniem z dnia 15 maja 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 1110/07 Sąd pozostawił bez rozpoznania wniosek W. K. o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
W dniu 29 maja 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo wyznaczonego z urzędu pełnomocnika skarżącego adwokata M. B., w którym pełnomocnik poinformowała, że nie znalazła podstaw do wniesienia zażalenia zarówno na postanowienie Sądu z dnia 12 maja 2008 r. (w piśmie wskazano błędnie datę 21 maja 2008 r.) jak i na zarządzenie z dnia 15 maja 2008 r. W związku z powyższym pełnomocnik wniosła o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych, oświadczając jednocześnie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości, ani w części. Do wniosku dołączona została stosowna opinia.
W tym stanie rzeczy zważono, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, a także stawki minimalne opłat za czynności adwokackie określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d powołanego rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu zażaleniowym wynosi 120 zł. Stosownie zaś do § 2 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, zgodnie z § 20 rozporządzenia, powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
W rozpoznawanej sprawie ustanowiony z urzędu adwokat sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia zażalenia, złożony wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zawiera ponadto oświadczenie, o którym mowa w § 20 rozporządzenia.
W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.