Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] Minister Infrastruktury, po rozpatrzeniu wniosku A. Sp. z o. o. (dalej powoływana jako skarżąca) o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Infrastruktury nr [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. stwierdzającą nieważność decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 1997 r., zmienionej decyzją nr [...] z dnia [...] 06.1997 r. i sprostowanej postanowieniem z dnia [...] czerwca 1997 r., wydanej w przedmiocie uwłaszczenia Przedsiębiorstwa H. [...] w części dotyczącej dawnych numerów hipotecznych [...], [...], [...] i [...] (wchodzących w skład działki nr [...] z obrębu [...]) oraz dawnych numerów hipotecznych [...] i [...]. (wchodzących w skład działek nr [...] i [...] z obrębu [...]), pochodzących z KW [...], umorzył postępowanie z wniosku A. Sp. z o. o. o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji został przedstawiony następujący stan faktyczny i prawny:
Wojewoda [...], działając na podstawie art. 2 ust. 1-3 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. Nr 79, poz. 464 ze zm.) powołaną decyzją z dnia [...] kwietnia 1997 r. stwierdził nabycie z mocy prawa z dniem 5 grudnia 1990 r. przez Przedsiębiorstwo H., którego następcą prawnym jest Agencja [...] S. A., prawa użytkowania wieczystego gruntu o pow. ogólnej [...] m2 położonego w W. w rejonie ul. [...] i składającego się z szeregu działek wymienionych w decyzji, z obrębów [...] i [...] oraz nabycie własności budowli i urządzeń położonych na tym gruncie.
Pismem z dnia 2 listopada 2006 r., Z. P. wniósł o częściowe stwierdzenie nieważności ww. decyzji, wskazując na decyzję Ministra Infrastruktury znak [...] z dnia [...] czerwca 2005 r., utrzymaną w mocy przez decyzję Ministra Infrastruktury znak [...] z dnia [...] października 2005 r., stwierdzającą nieważność orzeczenia Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...] września 1955 r. o wywłaszczeniu nieruchomości - w części odnoszącej się do działek nr [...] i [...] z gruntów hipotecznych [...] (nazwanych w orzeczeniu wywłaszczeniowym "[...]").
Organ ustalił, że powyższym działkom nr [...] i [...] (których właścicielami byli M. i M. P.) odpowiadają działki hipoteczne nr [...], [...], [...], [...] wchodzące w skład działki nr [...] z obrębu [...] oraz nr [...] i [...] wchodzące w skład działek nr [...] i [...] z obrębu [...], o łącznej pow. [...] m2, które to działki hipoteczne są wymienione w decyzji uwłaszczeniowej.
W wyniku przeprowadzonego postępowania w przedmiotowym zakresie, Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. stwierdził nieważność decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 1997 r., zmienionej decyzją nr [...] z dnia [...] 06.1997 r. i sprostowanej postanowieniem z dnia [...] 06.1997 r., wydanej w przedmiocie uwłaszczenia Przedsiębiorstwa H. - w części dotyczącej dawnych numerów hipotecznych [...], [...], [...] i [...] (wchodzących w skład działki nr [...] z obrębu [...]) oraz dawnych numerów hipotecznych [...] i [...] (wchodzących w skład działek nr [...] i [...] z obrębu [...]). pochodzących z KW [...].
Agencja [...] S. A. oraz A. Sp. z o. o. wniosły o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej ww. decyzją Ministra Infrastruktury.
Rozpatrując sprawę z wniosku A. Sp. z o. o. Minister stwierdził, że w niniejszej sprawie A. Sp. z o. o. nie posiada praw rzeczowych do działek objętych zaskarżoną decyzją Ministra Infrastruktury, a więc nie mając interesu prawnego nie posiada legitymacji prawnej do żądania ponownego rozpatrzenia sprawy. Spółka wskazała na art. 28 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o restrukturyzacji hutnictwa żelaza i stali (Dz. U. Nr 111, poz. 1196 ze zm.). Jednakże skuteczne powoływanie się na ten przepis jest możliwe dopiero w sytuacji, gdy - wobec art. 29 ust. 1 tej ustawy - właściwy organ (wojewoda) potwierdzi uzyskanie praw rzeczowych z mocy tego przepisu, co nie nastąpiło.
Zamiar uzyskania praw rzeczowych do nieruchomości oraz korzystanie z nieruchomości wskazuje natomiast na aktualnie posiadany interes faktyczny, nie objęty art. 28 Kpa. Także przesłanie w związku z tym Spółce do wiadomości zaskarżonej decyzji nie oznacza automatycznego uzyskania przez Spółkę interesu prawnego w niniejszej sprawie.
Skarżąca nie zgodziła się z tym rozstrzygnięciem i wniosła na powyższą decyzję Ministra skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zarzucono naruszenie art. 7 oraz 77 Kpa, jak również art. 28 ust. 1 powołanej ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o restrukturyzacji hutnictwa żelaza i stali. Ponadto zdaniem skarżącej organ nie uwzględnił postanowień art. 91 Kc. Dodatkowo wskazano, że skarżący złożył wniosek o uwłaszczenie w dniu 2 czerwca 2008 r. i zawarł umowę przedwstępną z dnia 2 sierpnia 2005 r. zawartej w Agencją [...]. Przedmiotowa nieruchomość jest niezbędna do prowadzenie działalności hutniczej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał w całości stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
- 1. Stan faktyczny w sprawie jest bezsporny, dlatego Sąd akceptując ustalenia faktyczne dokonane przez organ w zaskarżonej decyzji dokonał kontroli zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zbadał, czy organ administracji, orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi.
- 2. W sprawie o uwłaszczenie państwowych osób prawnych w trybie art. 2 powołanej ustawy o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (aktualnie art. 200 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami- Dz. U. z 2004 r. nr 261, poz. 2603 ze zm.) oraz w sprawie o stwierdzenie nieważności takiej decyzji, jak słusznie wywiódł to organ stronami postępowania są osoba prawna wnioskująca o ustanowienie użytkowania wieczystego oraz osoby, które dysponują prawem rzeczowym do nieruchomości objętej wnioskiem. Dodatkowo przymiot strony w postępowaniu uwłaszczeniowym przysługuje "osobom trzecim" w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. Nr 79, poz. 464 ze zm.). Uwłaszczenie, bowiem praw tych osób nie może naruszyć. Wyłącznie też takim osobom przysługuje przymiot strony w postępowaniu o stwierdzenie decyzji uwłaszczeniowej.
- 3. W ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie prawidłowo w zaskarżonej decyzji przyjęto, iż podnoszone przez stronę skarżącą okoliczności nie dają podstaw do przyjęcia, iż jest ona stroną postępowania o stwierdzenie nieważności uwłaszczeniowej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 1997 r.
- 4. Wskazana przez stronę okoliczność wystąpienia z wnioskiem o uwłaszczenie w trybie art. 28 powołanej ustawy o restrukturyzacji hutnictwa żelaza i stali nie kreuje interesu prawnego, ponieważ jest to dopiero wniosek o uwłaszczenie, a nie tytuł prawny do nieruchomości. Na marginesie należy jednak zauważyć, że przepis ten dotyczy wyłącznie nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa, więc nie wiadomo jaki związek ze sprawą ma złożenie wniosku o uwłaszczenie na gruncie, który zgodnie z ostateczną decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2005 r. eliminującej tytuł prawny Skarbu Państwa do przedmiotowej nieruchomości, nie stanowi już własności Skarbu Państwa.
- 5. Również umowa przedwstępna z dnia 2 sierpnia 2005 r. nie powoduje powstanie interesu prawnego, mnie przenosi ona bowiem prawa rzeczowego na skarżącą.
- 6. Do czasu nabycia prawa użytkowania wieczystego przez skarżącą albo udowodnienia przez skarżącą nabycia praw do przedmiotowej nieruchomości w drodze decyzji lub orzeczenia brak jest podstaw do traktowania skarżącej jako strony postępowania administracyjnego dotyczącego tej nieruchomości w rozumieniu art. 28 kpa jako podmiotu, którego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie.
- 7. Dlatego Sąd całkowicie podziela pogląd wyrażony w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, o braku przymiotu strony przez skarżąca w postępowaniu zakończonym decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2008 r. i konieczności umorzenia z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zgłoszonego przez skarżącą.
Mając na uwadze powyższe Sąd uznając, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa, orzekł jak w sentencji wyroku z mocy art. 151 ppsa.