Uzasadnienie
Pismem z dnia 6 sierpnia 2008 r. E. S., S. W., J. F., Z. F., A. F., W. F., A. K. i J. J., działający przez pełnomocnika J. P., wnieśli za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] uchylającą zaskarżoną decyzję Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] o odmowie przyznania odszkodowania za grunt stanowiący [...] części nieruchomości położonej w W. przy d. ul.[...] nr rej. hip. [...], o powierzchni [...] kwadratowych, tj. [...] m2, obecnie wchodzący w skład działek ewidencyjnych nr [...], [...], [...] i [...] z obrębu [...].
Składając skargę J. P. nie dołączył do niej pełnomocnictwa, z którego wynikałoby umocowanie do jej wniesienia i występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym w imieniu skarżących E. S., S. W., J. F., Z. F., A. F., W. F., A. K. i J. J. Wezwaniem z dnia 23 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał J. P. do wykazania, czy spełnia wymogi określone w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) i tym samym czy może skutecznie wnieść skargę i reprezentować przed sądem administracyjnym E. S., S. W., J. F., Z. F., A. F., W. F., A. K. i J. J., w terminie siedmiu dni pod rygorem skutków procesowych. W wezwaniu zawarto również pouczenie o treści art. 35 § 1 powołanej ustawy.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, J. P. nadesłał przy piśmie z dnia 9 listopada 2008 r. kserokopie pełnomocnictw udzielonych w dniu 11 i 24 października 2006 r. przez skarżących. Jednakże z przedmiotowych pełnomocnictw nie wynika, aby J. P. spełniał przesłanki zakreślone przez powołany przepis do bycia pełnomocnikiem skarżących w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Nadto J. P., powołując się w treści powyższego pisma na art. 87 kpc i art. 185 ustawy o gospodarce nieruchomościami, które jego zdaniem są przepisami szczególnymi, o których mowa w art. 35 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wskazał, że pozostaje ze stronami w stałym stosunku zlecenia i sprawuje zarząd majątkiem i interesami stron w zakresie roszczeń windykacyjnych oraz jako licencjonowany zarządca nieruchomości wykonuje na rzecz stron ograniczony zakres zarządzania nieruchomością. Dodatkowo podniósł, iż skargę również podpisała i wniosła E. S. – strona w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), strony i ich organy mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do regulacji zawartej w art. 37 § 1 powołanej ustawy, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Z powyższych przepisów wynika, że reprezentant strony może skutecznie zastępować swego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielił mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym.
W niniejszej sprawie J. P., wnosząc skargę, nie dołączył do niej pełnomocnictw umocowujących go do podejmowania czynności w postępowaniu przed sądem administracyjnym w imieniu skarżących. Wnioskodawca również nie nadesłał, w wyznaczonym przez Sąd terminie, stosownych pełnomocnictw upoważniających go do złożenia przedmiotowej skargi.
Zaznaczyć bowiem należy, że prawidłowego wykonania wezwania Sądu z dnia 23 października 2008 r. nie stanowią nadesłane przy piśmie z dnia 9 listopada 2008 r. kserokopie pełnomocnictw udzielonych J. P. przez skarżących, bowiem pełnomocnictwa te nie spełniają wymogów, o których mowa w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w świetle którego pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.
Zatem J. P., mimo prawidłowego pouczenia o treści art. 35 § 1 powołanej ustawy, zawartego w wezwaniu Sądu z dnia 23 października 2008 r., nie wykazał, że jest podmiotem predestynowanym do wniesienia skargi i do działania w postępowaniu przed sądem administracyjnym w imieniu skarżących.
Brak wykazania właściwego umocowania jest brakiem formalnym skargi i nieuzupełnienie tego braku stanowi podstawę do jej odrzucenia.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Nadmienić należy, że do rozpoznania w sprawie pozostała skarga E. S. wobec tego, że skarżąca E. S., wnosząc skargę do Sądu, własnoręcznie ją podpisała.