Uzasadnienie
T. A., H. A. i C. A. pismem z dnia 16 czerwca 2010 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości. W skardze skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonania aktu lub czynności określony został w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) i ma on charakter zamknięty.
Stosownie do treści tego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z treści powołanego przepisu wynika, że konieczną przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania tych okoliczności spoczywa na stronie skarżących. Przy czym podkreślić trzeba, że orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma charakter fakultatywny, o czym świadczy użyty w powyższym przepisie zwrot "sąd może". Oznacza to, że Sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet, jeżeli stwierdzi, iż w danej sprawie występują przesłanki określone w art. 61 § 3 powołanej ustawy.
W rozpoznawanej sprawie wniosek zawarty w skardze dotyczy wstrzymania wykonania decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2010 r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Wojewody [..] z dnia [....] grudnia 2009 r., nr [...] zezwalającej na niezwłoczne zajęcie nieruchomości położonej w obrębie [..], gmina T. M., powiat [...], województwo [..], oznaczona w ewidencji gruntów jako działka numer [...] o pow. [...] ha.
Zdaniem Sądu przedmiotowy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Przedstawione przez skarżących okoliczności oraz analiza materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy nie uzasadniają wstrzymania wykonania wskazanych wyżej decyzji.
Zauważyć należy, że wniosek skarżących dotyczy wstrzymania wykonania decyzji wydanych na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych (Dz. U. Nr 80, poz. 721 ze zm.), który to przepis ma charakter wyjątkowy. Pozwala on bowiem na udzielenie w uzasadnionych przypadkach zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości przeznaczonych na pasy drogowe, mimo niezakończenia postępowania wywłaszczeniowego ostateczną decyzją. Regulacja ta służy usprawnieniu procesu inwestycyjnego budowy dróg. Zdaniem Sądu uwzględnienie wniosku skarżących i wstrzymanie wykonania wydanych w sprawie rozstrzygnięć byłoby sprzeczne z założeniami ustawodawcy, niweczyłoby cel, jaki przyświecał przy przyjęciu powyższej ustawy, ustanawiającej szczególny reżim prawny przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych.
Zaznaczyć trzeba, że zaskarżona decyzja uzyskała rygor natychmiastowej wykonalności z uwagi na szczególny charakter oraz ważny interes społeczny i gospodarczy. Jak wielokrotnie podkreślano w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wstrzymanie wykonania decyzji, która dotyczy procesu inwestycyjnego budowy drogi krajowej, byłoby istotnym zaburzeniem tego procesu i jednocześnie naruszałoby w sposób rażący społeczny interes, który stał się podstawą wydania orzeczenia. Wskazać należy, że skarżący w uzasadnieniu skargi nie podali konkretnych argumentów i nie wskazali żadnych okoliczności, które dałyby podstawy do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie zachodzi konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji