Uzasadnienie
A. W. skargą z dnia [...] wniosła o wymierzenie grzywny Prezydentowi [...] wobec niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W-wie z dnia 16 lutego 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 429/11. wskazując, że decyzji nie wydano pomimo, że termin minął w dniu [...].
Powyższym wyrokiem Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosków M. W. i innych o przyznanie odszkodowania za nieruchomość przy ul. [...] i [...] w [...] ozn. nr hip. [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku z aktami sprawy.
W dniu [...] M.W. złożyła wniosek o odszkodowanie w związku z niewykonaniem ww. wyroku, a następnie pismem z dnia [...], jako pełnomocnik A.W., wniosła skargę, która została odrzucona postanowieniem z dnia 18 stycznia 2013 r.
Pismem z dnia [...] skarżąca wezwała organ do wykonania wyroku z dnia 16 lutego 2012 r.
W piśmie z dnia [...] organ poinformował skarżącą, że ze względu na dużą ilość spraw odszkodowawczych nie było możliwe załatwienie sprawy w terminie zakreślonym w ww. wyroku oraz wskazał, że wydanie decyzji nastąpi w terminie do [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc m.in., że termin wyznaczony przez Sąd upłynął w dniu [...], pismem z dnia [...] organ poinformował strony o przyczynie niezałatwienia sprawy w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej ppsa.
Skarga jest uzasadniona.
Przedmiotem postępowania sądowego w niniejszej sprawie była skarga A.W. na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W-wie z dnia 16 lutego 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 429/11. wniesiona w trybie art. 154 p.p.s.a.
Zgodnie z powyższym przepisem w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
W utrwalonym orzecznictwie i piśmiennictwie wskazuje się, że przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (por. wyrok NSA z dnia 30 maja 2001 r., II SA 2015/00, LEX nr 57180). Grzywna, o której mowa w powołanym przepisie stanowi karę za ignorowanie przez organy administracji publicznej wyroków sądowych (por. J. Drachal (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zagadnienia wybrane., s. 95).
W razie spełnienia warunków określonych w art. 154 § 1 sąd obowiązany jest wymierzyć organowi grzywnę, chyba że wniesienie skargi nastąpiło po wykonaniu wyroku lub załatwieniu sprawy. W wypadku wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność, termin jego wykonania mija z upływem terminu wyznaczonego przez sąd na wydanie aktu lub dokonanie czynności. (Z. Żukowski, glosa do postanowienia NSA z dnia 12 maja 1998 r., IV SA 1317/96, OSP 1999, z. 3, poz. 57).
Podstawowym warunkiem do stwierdzenia istnienia materialnoprawnej podstawy wymierzenia grzywny w oparciu o art. 154 § 1 p.p.s.a. jest zatem upływ terminu do wykonania wyroku wyznaczonego przez sąd administracyjny do wydania aktu lub podjęcia czynności. Działania organu podjęte po wniesieniu skargi nie stanowią podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi tylko z tego względu, że organ podjął czynności, do realizacji których był zobowiązany, jak stanowi art. 154 § 3 p.p.s.a.
W postępowaniu wszczętym skargą wniesioną w trybie art. 154 p.p.s.a., sąd administracyjny ma obowiązek ustalić przede wszystkim, jak przebiegało postępowanie i dokonać jego oceny pod kątem, czy ustalone fakty wskazują na bezczynność organu, czy też zwłoka w wykonaniu wyroku jest wynikiem innych okoliczności niezależnych od organu.
Wyrokiem, którego wykonania domagała się skarżąca Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosków M. W. i innych o przyznanie odszkodowania za nieruchomość przy ul. [...] i [...] w [...] ozn. nr hip. [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku z aktami sprawy.
Akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem zostały zwrócone organowi w dniu [...], zatem termin wyznaczony przez Sąd do załatwienia sprawy minął w dniu [...].
Z materiału dowodowego wynika, że operat szacunkowy został wykonany w dniu [...].
Dnia [...] strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (skarga została odrzucona postanowieniem z dnia 18 lipca 2013r.- sygn. akt I SA/Wa 2322/12).
Pismem z dnia [...] uczestniczka postępowania I.M. zakwestionowała operat szacunkowy. To postępowanie zakończyło się decyzją Ministra Infrastruktury wydana dnia [...].
Z powyższego wynika, że między [...] a [...] toczyło się postępowanie w sprawie prawidłowości operatu szacunkowego z dnia [...], który został zwrócony organowi w dniu [...].
Do akt sprawy została złożona potwierdzona za zgodność z oryginałem kopia pierwszej strony nowego operatu szacunkowego, z której wynika, że został on sporządzony w dniu [...].
Z przedstawionego stanu faktycznego wynika jednoznacznie, że między datą, w której upływał wyznaczony przez Sąd termin do załatwienia sprawy, to jest dniem [...] a zakwestionowaniem przez uczestniczkę postępowania w dniu [...] operatu szacunkowego, minęło ponad 2,5 miesiąca. Gdyby w tym okresie organ wykonał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie doszłoby do tak znacznego przedłużenia postępowania.
Wskazać przy tym trzeba, że również do dnia ogłoszenia niniejszego wyroku organ nie rozpoznał wniosków o przyznanie odszkodowania.
W tym stanie rzeczy, jako naganne należało ocenić nierespektowanie przez organ prawomocnego wyroku sądowego. Takie działanie organów władzy publicznej podważa zaufanie nie tylko do samych organów, zobowiązanych do działania z poszanowaniem prawa, ale i do władzy publicznej.
W niniejszej sprawie Sąd przyjął, iż wystarczająco represyjną i zarazem dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości 500 złotych, która mieści się w wymiarze określonym w art. 154 § 6 p.p.s.a. oraz będzie odpowiednia z punktu widzenia wyżej wskazanego przekroczenia terminu załatwienia sprawy.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i 2 w zw. z art. 154 § 6 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy.