Uzasadnienie
W skardze na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] odmawiające wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2006 r., nr [...] stwierdzającą nieważność orzeczenia Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...] z dnia [...] lipca 1956 r. w części dotyczącej przejęcia przez Skarb Państwa nieruchomości położonych w gminie katastralnej [...] obj. lwh: [...], [...], [...], [...], [...] i [...], S. P. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2006 r., nr [...].
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że decyzja z dnia [...] grudnia 2006 r., wydana bez jego udziału, rodzi negatywne skutki w postaci ograniczenia praw właścicielskich L. P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z zasadą wykonalności decyzji ostatecznych wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji (art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Jedynie w wyjątkowych sytuacjach, na wyraźny wniosek skarżącego, sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania decyzji, która w wyniku późniejszego uwzględnienia skargi zostanie uchylona lub zostanie stwierdzona jej nieważność.
Przesłanek wstrzymania wykonania decyzji nie można utożsamiać jednak z oceną legalności wydanej decyzji. Celem instytucji wstrzymania wykonania aktu/czynności jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd. Ponadto ocena przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powinna odnosić się do stanu faktycznego konkretnej sprawy.
Biorąc powyższe pod uwagę, w realiach niniejszej sprawy, brak jest podstaw do zastosowania ochrony tymczasowej przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przedmiotem kontroli Sądu jest bowiem postanowienie odmawiające wznowienia postępowania nieważnościowego zakończonego decyzją z dnia 11 grudnia 2006 r. Tym samym decyzja z dnia 11 grudnia 2006 r. korzysta z domniemania mocy obowiązującej (zasady trwałości decyzji ostatecznych – art. 16 Kpa).
Za odmową zastosowania ochrony tymczasowej przemawia również fakt, że sam skarżący w żaden sposób nie uzasadnił, by spełniona zastała którakolwiek przesłanka pozytywna z art. 61 § 3 p.p.s.a. Argumentacja dotycząca niezapewnienia L. P. udziału w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia [...] grudnia 2006 r. sprowadza się de facto do polemiki legalności zaskarżonego postanowienia.
W związku z powyższym, działając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.