Uzasadnienie
U. T., A. K., L. W. i M. T. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 27 lutego 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 2397/11.
W piśmie z dnia [...] grudnia 2012 r. skarżący na podstawie art. 284 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jt. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", wnieśli o wstrzymanie wyroku z dnia 27 lutego 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 284 p.p.s.a., wniesienie skargi o wznowienie postępowania nie tamuje wykonania zaskarżonego orzeczenia. W razie uprawdopodobnienia, że zgłaszającemu wniosek grozi niepowetowana szkoda, sąd może wstrzymać wykonanie orzeczenia. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Podkreślić należy, że samo wniesienie skargi o wznowienie postępowania nie wstrzymuje wykonania wyroku. Upoważnia jednak osobę, która ją składa, do wystąpienia z wnioskiem o wstrzymanie wykonania orzeczenia. Skuteczność tego wniosku, jak wynika z powołanego wyżej art. 284 p.p.s.a., zależy od uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę, iż w przypadku wykonania orzeczenia wnoszącemu skargę grozi niepowetowana szkoda.
Uprawdopodobnienie to ciężar spoczywający na osobie, która z powoływanych twierdzeń wywodzi skutki prawne. Co do zasady, uprawdopodobnienie nie może opierać się na samych twierdzeniach strony, ponieważ jest to pewnego rodzaju środek zastępczy i nie daje pewności, lecz tylko prawdopodobieństwo co do twierdzeń strony o określonym fakcie. Dlatego też Sąd musi opierać się na wskazanym przez stronę materiale, który pozwalałby mu zająć określone stanowisko w sprawie.
Instytucja wstrzymania wykonania orzeczenia ma na celu chronić osobę, która wniosek taki składa przed ewentualnymi skutkami wykonania orzeczenia. Uwzględnienie wniosku i wstrzymanie wykonania orzeczenia sądu jest uzależnione od działań podjętych przez podmiot domagający się przyznania mu tego rodzaju ochrony.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarżący nie uprawdopodobnili, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wynikające z art. 284 p.p.s.a. uzasadniające zastosowanie w stosunku do nich ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania wyroku. Z przedstawionych we wniosku okoliczności nie wynika, aby ewentualne wykonanie orzeczenia mogło spowodować dla skarżących zagrożenie wystąpienia niepowetowanej szkody. Zdaniem Sadu obawy skarżących, iż prawo użytkowania wieczystego zostanie ustanowione na inny podmiot, a następnie zostanie poddane obrotowi cywilnoprawnemu, co spowoduje nieodwracalne skutki prawne, nie zostały uprawdopodobnione. Zaznaczyć bowiem należy, iż wyrok z dnia 27 lutego 2012 r. i ocena prawna wyrażona w jego uzasadnieniu nie są wiążące dla organów prowadzących postępowania w innych sprawach dotyczących przedmiotowej nieruchomości.
Z samego faktu istnienia w obrocie prawnym kwestionowanego orzeczenia nie wynika, że skarżący zostali pozbawieni legitymacji do występowania w innych sprawach administracyjnych dotyczących przedmiotowej nieruchomości, a ewentualna odmowa wszczęcia przez organ postępowania, z uwagi na brak legitymacji skarżących, podlega zaskarżeniu na zasadach ogólnych.
Jednocześnie wskazać należy, że orzekając w przedmiocie wstrzymania wykonania wyroku z dnia 27 lutego 2012 r. w trybie postępowania wznowieniowego, Sąd nie dokonuje merytorycznej oceny samego wyroku.
W związku z powyższym, działając na podstawie art. 284 p.p.s.a., Sąd uznał, że nie znajduje uzasadnienia przesłanka dotycząca powstania niepowetowanej szkody skarżących i stąd też zasadnym jest odmówić wstrzymania wykonania wyroku Sądu z dnia 27 lutego 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 2397/11.