Uzasadnienie
W zawisłym przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie postępowaniu ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2006 r., nr [...] wydaną w przedmiocie zasiłku celowego, skarżący nadesłał wniosek o przyznanie prawa pomocy (k- 143 do 144) w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu skarżący ujawnił, że pozostaje sam w gospodarstwie domowym, źródłem jego dochodu jest renta w wysokości [...]. Skarżący wskazał, iż posiada zadłużone i zdewastowane mieszkanie o pow. [...] m2, poza tym poinformował, że nie ma innego majątku, a jedynie dług alimentacyjny.
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Stosownie do art. 239 pkt 1 lit. a powołanej ustawy, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie organu w sprawie z zakresu pomocy społecznej. Skoro więc W. K. korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, dlatego też nie rozpoznawano tej części wniosku o przyznanie prawa pomocy. Nadmienić również należy, że o zwolnieniu z kosztów sądowych skarżący był informowany pismem z dnia 29 maja 2007 r. (k-46), jak również w dniu 21 września 2007 r. Sąd wydał postanowienie odmowne w tym zakresie.
Prawo pomocy zgodnie z art. 243 § 1 powołanej ustawy może być przyznane osobie fizycznej na jej wniosek. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – wówczas obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, lub częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 ustawy).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 powołanej ustawy).
Należy podkreślić, że w niniejszej sprawie skarżący jest już reprezentowany przez pełnomocnika, bowiem prawomocnym postanowieniem z dnia 25 października 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 151/07 Sąd przyznał W. K. adwokata, a Okręgowa Rada Adwokacka wskazała go imiennie. Skoro tak, to mając już ustanowionego w sprawie profesjonalnego pełnomocnika, któremu, co należy zaakcentować, skarżący udzielił pełnomocnictwa, należało również tą część zgłoszonego wniosku rozpatrzyć odmownie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.