Uzasadnienie
B.S. wniosła skargę na uchwałę Zarządu [...] W. podjętą w dniu [...] października 2010 r. i nazwaną "ustaleniem nr [...]" o nieprzeznaczaniu do sprzedaży w drodze bezprzetargowej lokalu przy ul. [...] w W.. Wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały.
W uzasadnieniu skargi podała, że od [...].06.1994 r. jest najemczynią lokalu nr [...] przy ul. [...] w W.. W dniu 11 maja 2011 r. skarżąca wniosła do Zarządu [...] wezwanie do usunięcia naruszenia prawa polegające na nieprzeznaczeniu do sprzedaży lokalu, zaś w dniu 21 czerwca 2011 r. uzyskała odpowiedź o nieuwzględnienie tego wezwania.
Wykazem nr [...], stanowiącym załącznik do uchwały nr [...] z [...] lipca 2001 r., Zarząd [...] przeznaczył do sprzedaży m.in. lokal nr [...] w budynku przy ul. [...]. Z 15 lokali usytuowanych w budynku przy ul. [...] – 11 zostało sprzedanych na rzecz ich najemców.
Zaskarżona uchwała narusza interes prawny skarżącej płynący z normy art. 34 ust. 1 pkt 3 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, a polegający na tym, że z chwilą przeznaczenia zajmowanego przez nią lokalu do sprzedaży uzyskała ona prawo pierwszeństwa w jego nabyciu. Ani unormowanie art. 34 ust. 1 pkt 3 i art. 35 ugn, ani inne unormowanie tej ustawy, nie przewidują możliwości wyłączenia ze sprzedaży lokali, które już zostały do niej przeznaczone, przeto zaskarżona uchwała została podjęta bez podstawy prawnej. Zaskarżona uchwała, zdaniem skarżącej, narusza normę art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP przez to, że narusza zasadę równości obywateli wobec prawa, gdyż inne lokale w tym samym budynku zostały sprzedane na rzecz ich najemców.
W odpowiedzi na skargę Zarząd [...] W. wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że ustaleniem nr [...] z [...] stycznia 2011 r. Zarząd [...] W. podtrzymał swoje stanowisko z dnia [...] listopada 2010 r. o nieprzeznaczaniu lokalu nr [...] przy ul. [...] do sprzedaży w drodze bezprzetargowej. Wobec tego nie zaistniały okoliczności tworzące roszczenie po stronie skarżącej o zbycie przez miasto zajmowanego przez nią lokalu. Na mocy art. 34 ust. 1 pkt 3 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami w przypadku zbywania nieruchomości osobom fizycznym i prawnym pierwszeństwo w ich nabyciu przysługuje najemcy lokalu mieszkalnego, gdy najem został nawiązany na czas nieoznaczony, jednak z tego przepisu nie wynika obowiązek przeznaczenia lokalu do sprzedaży.
Natomiast lokal zajmowany przez skarżącą został przeznaczony do sprzedaży wykazem nr [...] stanowiącym załącznik do uchwały nr [...] z dnia [...] lipca 2001 r., ale skarżąca nie złożyła wniosku o wykup w przewidzianym do tego terminie, zatem zdaniem organu, nie powstał obowiązek zawarcia umowy pomiędzy miastem a najemcą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest nieuzasadniona.
Zgodnie z art. 34 ust. 1 pkt 3 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543 ze zm.) w przypadku zbywania nieruchomości pierwszeństwo w ich nabyciu przysługuje osobie, która jest najemcą lokalu mieszkalnego, a najem został nawiązany na czas nieoznaczony.
Uregulowana w powołanym przepisie zasada pierwszeństwa aktualizuje się więc wówczas, gdy właściwy organ poweźmie zamiar sprzedaży nieruchomości. W takiej sytuacji organ sporządza i podaje do publicznej wiadomości wykaz nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży, o czym stanowi art. 35 ust. 1 powołanej ustawy, wskazując – zgodnie z pkt 12 tego przepisu – termin do złożenia wniosku przez osoby, którym przysługuje pierwszeństwo w nabyciu nieruchomości. Organ obowiązany jest także do zawiadomienia na piśmie najemców lokali, którym przysługuje pierwszeństwo przewidziane w art. 34 ust. 1 pkt 3 o przysługującym im pierwszeństwie w nabyciu lokali położonych na tej nieruchomości (art. 34 ust. 4). Uprawnienie najemców do skorzystania z pierwszeństwa w nabyciu zajmowanych przez nich lokali nie jest bezterminowe, gdyż osoby te korzystają z pierwszeństwa jeżeli w terminie określonym w zawiadomieniu złożą wniosek o nabycie, w którym wyrażą zgodę na cenę ustaloną w sposób określony w umowie, o czym stanowi art. 34 ust. 4 i 5 powołanej ustawy.
W sytuacji, gdy uprawniony nie skorzysta z pierwszeństwa z zachowaniem reguł określonych w powołanych wyżej przepisach nieruchomość może zostać przeznaczona do obrotu w trybie przetargowym.
W rozpoznawanej sprawie Zarząd [...] W. w dniu [...] lipca 2001 r. podjął uchwałę nr [...] w sprawie wykazu lokali mieszkalnych przeznaczonych do sprzedaży w trybie bezprzetargowym na rzecz najemców.
Z wykazu stanowiącego załącznik do uchwały wynika, że do sprzedaży w trybie bezprzetargowym został przeznaczony lokal przy ul. [...] zajmowany przez skarżącą. Również organ zawiadomił skarżącą na piśmie o przeznaczeniu tego lokalu do sprzedaży w trybie bezprzetargowym i o warunkach jakie muszą być spełnione by doszło do zawarcia umowy notarialnej, a także o terminach jakie winny być dochowane, by doszło do zrealizowania przez najemcę prawa pierwszeństwa.
Wynika to ze znajdującego się w materiale dokumentacyjnym pisma skierowanego do skarżącej z dnia 28 sierpnia 2001 r., którego odbiór został potwierdzony w dniu 30 sierpnia 2001 r. Mimo upływu wskazanych w tym piśmie terminów skarżąca nie złożyła stosownego wniosku o wykup. Nie powstał więc obowiązek zawarcia umowy sprzedaży lokalu na rzecz skarżącej w trybie bezprzetargowym.
Zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała została podjęta w wyniku wniosku B.S. z dnia 17 grudnia 2009 r. o sprzedanie zajmowanego lokalu w trybie bezprzetargowym. Roszczenie B.S. o prawo pierwszeństwa w nabyciu na własność zajmowanego lokalu, a wynikające z uchwały z [...] lipca 2001 r. wygasło wobec niezrealizowania tego prawa w terminie wskazanym w zawiadomieniu z 28 sierpnia 2001 r. Natomiast, jak to wskazał organ, nie została podjęta kolejna uchwała o przeznaczeniu zajmowanego przez skarżącą lokalu do sprzedaży i taki obowiązek na organ nie został nałożony.
Skoro więc zaskarżona uchwała jest zgodna z prawem, to Sąd na zasadzie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.