Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 grudnia 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 1558/11 oddalił skargę P. B. na uchwałę Zarządu [...] z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia sposobu zadysponowania zasobem mieszkaniowym.
Odpis nieprawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczony został wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącego w dniu 16 stycznia 2012 r.
W tej sytuacji w dniu 13 lutego 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna P. B. od powyższego wyroku z dnia 7 grudnia 2011 r., sporządzona osobiście przez skarżącego, nadana listem poleconym w dniu 10 lutego 2012 r.
Z kolei w dniu 17 lutego 2012 r. do Sądu wpłynęło pismo z dnia 14 lutego 2012 r., w którym wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącego, załączając stosowną opinię prawną, oświadczył, że nie znalazł podstaw prawnych do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Stosownie zaś do treści art. 175 § 1 powołanej ustawy, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego.
W rozpoznawanej sprawie P. B. wniósł skargę kasacyjną sporządzoną przez niego osobiście. Skarga kasacyjna wniesiona więc została z naruszeniem art. 175 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wobec czego jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 178 w związku z art. 175 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.