Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 grudnia 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 1558/11 oddalił skargę P. B. na uchwałę Zarządu [...] W. z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia sposobu zadysponowania zasobem mieszkaniowym.
Odpis nieprawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczony został wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącego w dniu 16 stycznia 2012 r.
W dniu 30 kwietnia 2012 r. do Sądu wpłynął zaś wniosek skarżącego "o sprostowanie przez Sąd oczywistej omyłki pisarskiej od słowa "lokalu socjalnego" na "lokalu komunalnego". W uzasadnieniu wniosku skarżący podkreślił, że Sąd omyłkowo w wyroku napisał lokalu socjalnego zamiast lokalu komunalnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., Nr 270), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Zaznaczyć trzeba, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, iż przedmiotem sprostowania wyroku mogą być niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty, niebudzący wątpliwości. Nie ma charakteru oczywistego omyłka, której stwierdzenie wymaga głębszej analizy akt postępowania. Sprostowaniu nie podlega również mylne ustalenie faktu, chociażby zostało ono spowodowane przeoczeniem. Kwestia czy prostowana okoliczność jest w rzeczywistości poparta dokumentami znajdującymi się w aktach postępowania jest bez znaczenia dla oceny możliwości dokonania sprostowania.
W rozpoznawanej sprawie skarżący domaga się sprostowania wyroku z dnia 7 grudnia 2011 r. poprzez zamianę w treści uzasadnienia tego wyroku wyrażenia "lokal socjalny" na wyrażenie "lokal komunalny". Zdaniem Sądu zmiany, których żąda skarżący nie stanowią sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej, lecz dotyczą merytorycznej treści wyroku. Innymi słowy żądanie skarżącego wykracza poza granice sprostowania oczywistej omyłki dopuszczalnego na podstawie powołanego wyżej art. 156 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wniosek P. B. jest więc bezzasadny i brak jest podstaw do jego uwzględnienia.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 156 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.