Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta W. Nr [...] z dnia [...] czerwca 2003 r., w którym odmówił on pozytywnego zaopiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości położonej w W. przy Al. [...], uregulowanej w księdze wieczystej Nr [...], oznaczonej w operacie ewidencji gruntów jako działka nr [...] z obrębu [...].
Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia [...] marca 2003 r. (data prezentaty) Mieszkaniowa Spółdzielnia Własnościowa "[...]" w W., zwróciła się do Prezydenta Miasta W. z wnioskiem o wydanie postanowienia o zgodności podziału przedmiotowej nieruchomości z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
W wyniku rozpoznania powyższego wniosku postanowieniem Nr [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. Prezydent Miasta W. odmówił pozytywnego zaopiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości położonej w W. przy Al. [...], uregulowanej w księdze wieczystej Nr [...], oznaczonej w operacie ewidencji gruntów jako działka nr [...] z obrębu [...]. Powoływał się na to, że w planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego Dzielnicy [...] w/w działka znajduje się na terenie Zespołu usługowo- mieszkaniowego "[...]" w jednostce urbanistycznej oznaczonej symbolem: [...], stanowiącej najmniejszy jego element – stąd dalszy podział tej jednostki byłby niezgodny z przytoczonym planem.
Na powyższe postanowienie Mieszkaniowa Spółdzielnia Własnościowa "[...]" w W. złożyła w dniu [...] lipca 2003 r. (data prezentaty) zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Podnosiła w nim, że z żadnych przepisów prawa nie wynika zakaz podziału działek wchodzących w skład podstawowej jednostki urbanistycznej planu miejscowego.
Postanowieniem nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta W. Nr [...] z dnia [...] czerwca 2003 r.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Mieszkaniowa Spółdzielnia Własnościowa "[...]" w W. wnosiła o uchylenie zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] oraz poprzedzającego go postanowienia Prezydenta Miasta W. Nr [...] z dnia [...] czerwca 2003 r., z uwagi na naruszenie prawa materialnego przez błędne zastosowanie art. 93 ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. nr 46 poz. 543) i pominięcie art. 41 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 19 poz. 116)
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wnosiło o jej uwzględnienie przez uchylenie obu postanowień wydanych w sprawie. Podnosiło, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego utracił moc wiążącą z dniem 31 grudnia 2003 r., wobec czego podstawowym przepisem właściwym do rozpoznania przedmiotowego wniosku może stać się art. 41 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 19 poz. 116) jako lex specialis.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest zasada i skutkuje uchyleniem zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji.
Podkreślić należy, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje, w zakresie swojej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej. Przy czym kontrola Sądu sprowadza się do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Powyższe oznacza, że sąd administracyjny nie jest kolejną instancją odwoławczą od ostatecznej decyzji administracyjnej a - jak wspomniano wyżej - ocenia ten akt pod względem legalności.
W związku z powyższym rozpatrując materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie i oceniając podniesione w skardze zarzuty, Sąd doszedł do przekonania, że skarga jest uzasadniona.
Zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji zapadły z naruszeniem przepisów prawa materialnego. Jak wynika z przepisu art. 93 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. nr 46 poz. 543) podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. Przy czym zgodność ta dotyczy zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego utracił moc wiążącą z dniem 31 grudnia 2003 r. Natomiast z treści art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 19 poz. 116) wynika, że podział nieruchomości może nastąpić niezależnie od istnienia i ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - przepis art. 95 pkt. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami stosuje się odpowiednio.
W tej szczególnej sytuacji – jaka zaszła w niniejszej sprawie - nie ma obowiązku uzgadniania podziału nieruchomości z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ powinien uwzględnić stan prawny wynikający z art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych i ewentualnie umorzyć postępowanie w sprawie.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.145 § 1 pkt.1 lit. a i art.152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz.1270) orzekł, jak w sentencji wyroku.