Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 stycznia 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 174/07 oddalił skargę J.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2006 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnych.
Pismem dnia 16 kwietnia 2008 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała Sąd, że wobec faktu złożenia przez skarżącą wniosku o ponowne zbadanie podstaw skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie, na pełnomocnika J.M., w miejsce wyznaczonego wcześniej adwokata G.P., wyznaczony został adwokat B. K., któremu skarżąca udzieliła stosownego pełnomocnictwa.
W dniu 27 maja 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo adwokata B.K. z dnia 21 maja 2008 r., w którym pełnomocnik skarżącej zawiadomił, że nie znalazł podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie oraz wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że nie zostały one opłacone ani w całości ani w części. Pełnomocnik zaznaczył ponadto, że o zajętym stanowisku i o jego przyczynach poinformował skarżącą oraz Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej w W..
W tym stanie rzeczy zważono, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, a także stawki minimalne opłat za czynności adwokackie określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W myśl § 2 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, stosownie do § 20 rozporządzenia, powinien ponadto zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Jak wynika z treści wniosku z dnia 21 maja 2008 r., ustanowiony z urzędu adwokat poinformował skarżącą o braku podstaw prawnych do wniesienia środka zaskarżenia w przedmiotowej sprawie oraz o powodach zajętego stanowiska. Złożony wniosek zawiera ponadto oświadczenie, o którym mowa w § 20 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r.
W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.