Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 1796/15, oddalił skargę J. G. na postanowienie Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] września 2015 r., nr [...], w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Odpis powołanego wyżej wyroku wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o możliwości, sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej, a także o jej wymaganiach formalnych został doręczony J. G. w dniu 25 lutego 2016 r.
Pismem z dnia 7 marca 2016 r. J. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie samodzielnie sporządzoną skargę kasacyjną od przytoczonego wyżej wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Natomiast § 2 i 3 cytowanego przepisu przewidują wyjątki od przymusu adwokacko-radcowskiego, dotyczące sędziów, prokuratorów, notariuszy, radców Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, profesorów oraz doktorów habilitowanych nauk prawnych, Rzecznika Praw Obywatelskich i Rzecznika Praw Dziecka, a także doradcy podatkowego i rzecznika patentowego w określonych przedmiotowo kategoriach spraw.
Art. 178 powołanej ustawy stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
J. G., samodzielnie sporządzając skargę kasacyjną od wyroku z dnia 12 stycznia 2016 r., nie dochował wymaganego przepisami przymusu adwokacko-radcowskiego. Należy przy tym mieć na względzie, że wraz z wyrokiem i jego uzasadnieniem skarżący otrzymał pouczenie, w treści którego wskazano, że skarga kasacyjna pod rygorem odrzucenia powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym albo doradcą podatkowym – w sprawach podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami albo rzecznikiem patentowym – w sprawach własności przemysłowej.
Zarówno wśród przedstawicieli doktryny, jak i w orzecznictwie sądów administracyjnych dominuje stanowisko, zgodnie z którym brak zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu. W zaistniałej sytuacji nie jest zatem możliwe zastosowanie art. 49 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wezwanie strony do uzupełnienia braków formalnych pisma. Sąd jest zobligowany do odrzucenia skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 powołanej ustawy (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2004 r., FZ 308/04, niepubl.; postanowienie NSA z dnia 5 kwietnia 2006 r., II OZ 349/06, niepubl.; por. również J. Drachal w: R. Hauser, M. Wierzbowski [red.], Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011 r., s. 596).
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.