Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 15 maja 2017 r. sygn. akt I SAB/Wa 66/17, na skutek skargi P. S. i B. S. (dalej jako "skarżący"), zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za część nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] – w terminie trzech miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z odpisem prawomocnego wyroku.
Skarżący pismem z 31 lipca 2019 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] ww. wyroku z 15 maja 2017 r. Do skargi załączono skierowane do organu pismo z 20 października 2017 r. zatytułowane "Wniosek o udzielenie informacji".
W piśmie z 31 października 2019 r. pełnomocnik skarżących wskazał ponadto, że skarżący nie ponaglali organu do wykonania wyroku, lecz pismami z 20 października 2017 r. i 3 września 2018 r. zwracali się o udzielenie informacji o stanie sprawy, wskazując na konieczność realizacji ww. wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Z powołanego przepisu wynika zatem, że koniecznym warunkiem dopuszczalności skargi w przedmiocie wymierzenia organowi administracji publicznej grzywny w związku z niewykonaniem wyroku sądu, jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku. Innymi słowy jeżeli strona nie wezwała organu do wykonania orzeczenia sądu, skarga podlega odrzuceniu.
Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że wskazana przesłanka - warunkująca dopuszczalność skargi - nie została w niniejszej sprawie przez skarżących spełniona. Analiza akt sprawy wskazuje bowiem, że skarżący przed wniesieniem skargi nie występowali do organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku z 15 maja 2017 r. sygn. akt I SAB/Wa 66/17. Za wezwanie takie nie można uznać wskazywanych przez skarżących pism z 20 października 2017 r. i 3 września 2018 r., którymi zwracali się oni do organu o udzielenie informacji o stanie realizacji ww. wyroku (nie wzywali zaś do jego wykonania), tym bardziej, że pisma te wnoszone były przez profesjonalnego pełnomocnika skarzących.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.