Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] października 2008 r., nr [...] Minister Infrastruktury utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] maja 2008 r., nr [...] o przekazaniu Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji zgodnie z właściwością zażalenia M. F. i M. F. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2008 r., przekazujące według właściwości Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w K. wniosek M. F. i M. F. z dnia [...] stycznia 2008 r. o zmianę w trybie art. 155 kpa decyzji administracyjnej.
W uzasadnieniu organ wskazał, że skoro zażalenie zostało wniesione na postanowienie organu wojewódzkiego wydane w trybie art. 65 § 1 kpa, to organem wyższego stopnia właściwym do rozpoznania zażalenia jest ten minister, który jest właściwy w sprawach administracji publicznej, stosownie do przepisów ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji publicznej. Postanowienie wydane w trybie art. 65 § 1 kpa jest bowiem rozstrzygnięciem procesowym i właściwość ministra w tego rodzaju sprawach należy wywodzić z funkcji wojewody jako organu administracji publicznej w ogólnym postępowaniu administracyjnym.
Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli M. F. i M. F. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2008 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego. Powyższa ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie orzekania przez organy administracji.
Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów uznać należy, że skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest dokonanie oceny zgodności z prawem rozstrzygnięcia Ministra Infrastruktury orzekającego o przekazaniu według właściwości do rozpoznania przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji zażalenia strony skarżącej na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2008 r., przekazujące według właściwości Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w K. wniosek M. F. i M. F. z dnia [...] stycznia 2008 r. o zmianę w trybie art. 155 kpa decyzji administracyjnej.
Na wstępie zauważyć należy, iż zgodnie z art. 19 kpa, jednym z podstawowych obowiązków organu administracji publicznej, który ma załatwić określoną sprawę, jest ustalenie przezeń zakresu swojej właściwości, w tym właściwości rzeczowej. Ma to zasadnicze znaczenie, bowiem wydana wskutek naruszenia przepisów o właściwości decyzja administracyjna jest dotknięta kwalifikowaną wadą, która powoduje stwierdzenie jej nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 1 kpa. Na mocy art. 19 kpa organy administracji publicznej przestrzegają zatem z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej, a reguła ta odnosi się do wszystkich stadiów postępowania.
Ponadto art. 65 § 1 kpa wskazuje, że jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zaś przekazanie sprawy do organu właściwego następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Stosownie do art. 127 § 2 kpa w związku z art. 144 kpa właściwy do rozstrzygnięcia zażalenia jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba, że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. W niniejszej sprawie skarżący kwestionują właściwość rzeczową Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji do rozpoznania zażalenia na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2008 r. przekazujące według właściwości wniosek skarżących. W ich ocenie właściwy jest Minister Infrastruktury. Sprawa zażalenia, którą zajmuje się organ ma charakter procesowy. Zgodnie z art. 17 pkt 2 k.p.a. organem wyższego stopnia w stosunku do wojewodów są właściwi ministrowie, przy czym zgodnie z art. 5 § 2 pkt 4 k.p.a. należy przez to rozumieć m.in. ministrów kierujących określonym działem administracji rządowej.
Minister właściwy do spraw administracji publicznej, zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie (Dz.U. z 2001 r. Nr 80, poz. 872 ze zm.), sprawował nadzór nad działalnością wojewody na podstawie kryterium zgodności jego działania z prawem, a także pod względem rzetelności i gospodarności oraz dokonywał okresowej oceny pracy wojewody. Z tego wynika, że jest organem nadzorującym wojewodę. Przepis art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 65 poz. 437 ze zm.) dział administracja publiczna obejmuje sprawy administracji, w tym organizacji urzędów administracji publicznej oraz procedur administracyjnych.
Z kolei zgodnie z rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 lipca 2006 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, kieruje on działem "administracja publiczna".
Z podniesionych wyżej względów należy stwierdzić, że Minister Infrastruktury prawidłowo uznał, że do rozpoznania zażalenia właściwy jest Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji.
Z przedstawionych wyżej względów wszystkie zarzuty podniesione w skardze należy uznać za niezasadne.
Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że Minister Infrastruktury zasadnie ocenił, że nie jest właściwy do rozpoznania zażalenia skarżących na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2008 r. i zasadnie przekazał, na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., podanie, według właściwości, Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji.
Dlatego, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd skargę oddalił.