Uzasadnienie
J. L. wnioskiem z dnia 20 kwietnia 2011 r. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną. Źródłem utrzymania rodziny jest emerytura skarżącego w wysokości [...],-zł oraz emerytura jego żony w kwocie [...] zł, co w łącznej wysokości stanowi dochód w kwocie [...] zł. Ponadto wnioskodawca ujawnił, że posiada majątek w postaci mieszkania o powierzchni [...] m2, stanowiący współwłasność ustawową małżeńską. Nadto w złożonym wniosku skarżący podniósł, że wraz z żoną są osobami w podeszłym wieku, schorowani i wymagający leczenia. Dodatkowo przy piśmie z dnia 19 maja 2011 r. wnioskodawca nadesłał wyciągi z posiadanych rachunków bankowych, podkreślając jednocześnie, że obroty na wskazanych rachunkach odzwierciedlają wydatki ponoszone na utrzymanie i wyżywienie. Saldo końcowe na rachunku wnioskodawcy na dzień 11 maja 2011 r. wynosiło [...] zł, zaś na rachunku żony na dzień 27 kwietnia 2011 r. – [...] zł.
Powyższy wniosek rozpoznany został postanowieniem referendarza sądowego z dnia 3 czerwca 2011 r., w którym odmówiono przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Od powyższego postanowienia J. L., pismem z dnia 15 czerwca 2011 r., wniósł sprzeciw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Prawo pomocy, zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.
Zgodnie z art. 252 § 1 i 2 powołanej ustawy, wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Natomiast stosownie do treści art. 255 wymienionej ustawy, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego i dochodów.
Stosownie zaś do treści art. art. 245 § 1–3 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W świetle treści art. 246 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, o ile wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ze wspomnianego przepisu art. 246 § 1 ustawy wynika, że ciężar wykazania braku możliwości pokrycia kosztów postępowania sądowego spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. To wnioskodawca, jako osoba zainteresowana, winien wykazać zasadność złożonego wniosku oraz spełnienie ustawowych przesłanek.
W niniejszej sprawie wnioskodawca nie złożył żądanych dokumentów i oświadczeń, niezbędnych do oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego, dochodów i możliwości płatniczych, a tym samym nie wykazał zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy.
W ocenie Sądu, skarżący nie wykazał, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie kosztów postępowania. Wątpliwości dotyczące sytuacji majątkowej skarżącego nie zostały zatem wyjaśnione w stopniu pozwalającym na przyznanie mu przez Sąd prawa pomocy, a to oznacza, że nie wykazano, by spełniona została przesłanka z art. 246 § 1 powołanej wyżej ustawy.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 a contrario ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.