Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] Prezydent W. przyznał G. S. świadczenie z funduszu alimentacyjnego na osobę uprawnioną, w wieku 18 lat do ukończenia 25 roku życia, w kwocie [...] zł miesięcznie na okres od [...] stycznia 2011 r. do [...] września 2011 r.
Decyzją z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] Prezydent W. stwierdził, że pobrane przez G. S. świadczenia z funduszu alimentacyjnego, za okres od dnia [...] maja 2011 r. do dnia [...] września 2011 r., w łącznej kwocie [...] zł, są świadczeniami nienależnie pobranymi oraz orzekł o zwrocie nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego, łącznie z ustawowymi odsetkami, naliczonymi pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu wypłaty świadczeń, do dnia spłaty.
Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji Prezydent W. z dnia [...] marca 2013 r. widnieje data doręczenia [...] marca 2013 r. oraz podpis G. S., który pokwitował odbiór przesyłki.
Od tej decyzji G. S. wniósł w dniu [...] kwietnia 2013 r. odwołanie bezpośrednio do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzja Prezydenta W. z dnia [...] marca 2013 r. została doręczona G. S. w dniu [...] marca 2013 r., a odwołanie strona złożyła w dniu [...] kwietnia 2013 r. Wobec powyższego organ odwoławczy stwierdził złożenie odwołania z uchybieniem terminu wynikającego z art. 129 § 2 k.p.a., co skutkowało zastosowaniem art. 134 k.p.a.
Postanowienie Kolegium stało się przedmiotem skargi G. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie:
- - art. 7, 77 § 1, 80, 136, 134 w zw. z art. 57 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy, takich jak data doręczenia decyzji oraz wadliwą ocenię materiału dowodowego;
- - art. 7, 8, 10 i 11 k.p.a. poprzez zaniechanie ustalenia interesu skarżącego.
Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności kwestionowanego postanowienia. Podał, że odwołanie wniósł w terminie, bowiem decyzję organu I instancji otrzymał w dniu [...] marca 2013 r., a nie w dniu [...] marca 2013 r. jak wskazało Kolegium. Wskazał, że organ nie przeprowadził postępowania dowodowego, czym naruszył powołane wyżej przepisy.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga nie jest zasadna.
Zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. odpowiada prawu. Organ prawidłowo zastosowało w niniejszej sprawie przepis art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz.), zwanej dalej k.p.a. i zasadnie stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia z dnia [...] marca 2013 r. nr [...].
Zgodnie z powołanym przepisem, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
Warunkiem skuteczności czynności procesowej, w tym wniesienia odwołania, jest m.in. zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Obowiązkiem organu administracji publicznej jest zatem w pierwszej kolejności ocena w tym zakresie.
Decyzja Prezydenta W. z dnia z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] doręczona została G. S. w dniu [...] marca 2013 r., co jednoznacznie wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. Zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji stanowi dowód w rozumieniu art. 76 k.p.a. Samo twierdzenie skarżącego zawarte w skardze, że decyzję otrzymał w dniu [...] marca 2013 r. nie podważa dowodu znajdującego się w aktach sprawy. Skarżący nie wskazał nadto na czym opiera swoje twierdzenie. Jednocześnie, dowód doręczenia decyzji w dniu [...] marca 2013 r. nie budzi żadnych wątpliwości.
W sprawie jest bezsporne, że G. S. odwołanie opatrzone datą [...] kwietnia 2012 r. wniósł osobiście w dniu [...] kwietnia 2013 r. składając je bezpośrednio w siedzibie organu odwoławczego, tj. w SKO w W. Ten dzień jest zatem dniem wniesienia odwołania.
Zgodnie z przepisem art. 57 § 1 k.p.a., jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu.
Termin do wniesienia odwołania upłynął zatem w dniu [...] kwietnia 2013 r. ([...]). W sprawie jest bezsporne, że pouczenie zawarte w decyzji organu
I instancji, co do trybu i terminu wniesienia odwołania było prawidłowe i strona nie wnosiła o przywrócenie uchybionego terminu.
Za niezasadne Sąd uznał zarzuty naruszenia przepisu art. 7, art. 8, art. 10, art. 11, art. 77 § 1, art. 80, art. 134, art. 136 w zw. z art. 57 § 1 k.p.a. Przede wszystkim wskazania wymaga, że w sprawie tej brak było podstaw do zastosowania przepisu art. 136 k.p.a. Data doręczenia decyzji stronie wynikała z dokumentu, którego treść nie budziła wątpliwości, nadto przepis art. 136 k.p.a. znajduje zastosowanie w postępowaniu odwoławczym, które w niniejszej sprawie nie zostało skutecznie wszczęte. W sprawie tej nie można mówić ani o naruszeniu zasady prawdy obiektywnej, ani zasady pogłębiania zaufania strony do organu władzy publicznej. Prawidłowo zastosowany został przepis art. 57 § 1 k.p.a. Samo niedochowanie przez stronę terminu nie może być traktowane jako działanie organu bez uwzględnienia słusznego interesu strony.
Prawidłowo organ stwierdził, że odwołanie wniesione w dniu [...] kwietnia 2013 r. złożone zostało z uchybieniem 14-dniowego terminu. Skoro zaś odwołanie złożone zostało po upływie 14-dniowego terminu przewidzianego na jego wniesienie organ prawidłowo zastosował przepis art. 134 k.p.a. i zasadnie wydał postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w punkcie 1 wyroku. W punkcie 2 wyroku Sąd orzekł, na podstawie art. 250 powołanej ustawy w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 490).