Uzasadnienie
W dniu 12 września 2011 r. Prezydent Miasta [...] wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...], sprostowaną postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r. nr [...], stwierdzającą, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] marca 1993 r. nr [...] dotycząca uwłaszczenia Fabryki [...] w [...] działkami nr [...], [...] i [...] położonymi w P. przy ul. [...] obręb [...], została wydana z naruszeniem prawa, przy czym nie jest możliwe stwierdzenie nieważności tej decyzji z przyczyny określonej w art. 156 § 2 kpa.
We wskazanej skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu wskazał, że za wstrzymaniem wykonalności zaskarżonej decyzji przemawia realna możliwość wyrządzenia znacznej szkody w majątku Miasta [...] w ten sposób, iż wnioskodawca stwierdzenia nieważności decyzji uwłaszczeniowej może jeszcze przed zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego wystąpić przeciwko Miastu [...] z roszczeniami odszkodowawczymi. Zważywszy na fakt, iż sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji uwłaszczeniowych nie są jednostkowe, praktyka taka może narazić Miasto [...] na wysokie koszty obsługi przedmiotowych roszczeń.
Ponadto w analizowanym przypadku nieruchomość w odniesieniu do której toczy się postępowanie w przedmiocie jej nieważności, ma strategiczne znaczenie z punktu widzenia realizacji zadań gminy, bowiem dotyczy terenów zielonych, rekreacyjnych i zbiorników wodnych. Okoliczność powyższa w ocenie skarżącego przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż zachodzi zagrożenie możliwości wyrządzenia znacznej szkody w majątku Miasta [...], której skutki byłyby trudne do odwrócenia.
W piśmie procesowym z dnia 15 grudnia 2011 r. adwokat A. M. – pełnomocnik uczestnika postępowania Drukarni i Księgarni [...] Sp. z o.o. w [...] wniosła o oddalenie w/w wniosku wskazując na jego bezzasadność, bowiem Miasto [...] nie wykazało na jakie nieodwracalne skutki prawne narazić go może wykonanie zaskarżonej decyzji.
Podniesione przez skarżącego okoliczności nie wywołują bowiem stanu, który byłby nieodwracalny, ponieważ istnieje możliwość zwrotu ewentualnego odszkodowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu skargi przez organ Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości lub w części lub innych aktów podjętych w granicach tej samej sprawy, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podnieść należy, że w doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych został utrwalony pogląd, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie.
Wobec tego nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania oraz aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. Stanowisko przedstawione powyżej znajduje potwierdzenie m. in. w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego np. z dnia: 24.09.2009 r. sygn. akt II OZ 782/09, 22.09.2009 r. sygn. akt I OZ 877/09, 19.02.2009 r. sygn. akt II FSK 137/09, 17.06.2005 r. sygn. akt I OZ 587/05, 20.04.2007r. sygn. akt I OSK 1888/06, 03.03.2006 r. sygn. akt I OZ 279/06, 18.10.2005 r. sygn. akt I OZ 1023/05, 07.10.2005 r. sygn. akt II OZ 823/05, 05.08.2005r. sygn. akt I FZ 404/05.
W niniejszej sprawie przedmiotem sądowej kontroli jest decyzja utrzymująca w mocy decyzję stwierdzającą wydanie z naruszeniem prawa orzeczenia uwłaszczeniowego, przy czym nie stwierdzająca nieważności tego orzeczenia z przyczyny określonej w art. 156 § 2 kpa - a więc ze swej istoty nie nadająca się do wykonania. Zatem zaskarżona decyzja nie posiada cechy wykonalności, bowiem nie
Sygn. akt I SA/Wa 2018/11 wymaga ona żadnej czynności stron - nie przyznaje stronie, co do zasady, żadnych uprawnień ani nie nakłada na stronę żadnych obowiązków. Wobec czego charakter skarżonej decyzji nie zezwala na zastosowanie w sprawie instytucji wstrzymania wykonania, określonej w art. 61 § 3 powołanej ustawy, wobec czego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy uznać za bezzasadny.
Niezależnie od powyższego zważyć również należy, iż powołane przez skarżącego uzasadnienie zgłoszonego wniosku nie daje podstawy aby uznać, że spełniona została którakolwiek z przesłanek wymienionych w wyżej powołanym przepisie, a zatem wniosek strony nie może zostać uwzględniony.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.