Uzasadnienie
Skargę na niewykonanie przez Prezydenta W. prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 436/13 wniosły M. P. i J. Z. Wskazanym powyżej orzeczeniem Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku M. P i J, Z, z dnia 20 grudnia 2005 r. o przyznanie odszkodowania za część nieruchomości położonej w W., przy ul. [...] działka nr [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (pkt 1 wyroku) oraz stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
W złożonej skardze strony podniosły, że pomimo wezwań do wykonania ww. wyroku nie została wydana decyzja.
Odpowiadając na skargę Prezydent W. wniósł o oddalenie skargi. Uzasadnił, że w toku postępowania zgromadził szereg materiałów mających na celu określenie, czy nieruchomość spełnia przesłanki wyznaczone w art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r., poz. 518), a w sprawie konieczne jest zlecenie wykonania operatu szacunkowego, określającego wartość części ww. nieruchomości.
W piśmie procesowym z dnia 4 lutego 2016 r. przedłożonym na rozprawie skarżące wniosły o przeprowadzenie dowodów z dokumentów w postaci pism Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2012 r. i z dnia [...] listopada 2014 r. na okoliczność powtarzania argumentacji urzędu od 2012 r. i o przyznanie od organu na rzecz skarżących sumy pieniężnej w maksymalnej wysokości, określonej w art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – powoływana dalej jako "ppsa.").
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona.
Przedmiotowa skarga została wniesiona w trybie art. 154 § 1 ppsa. Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Z powołanego uprzednio przepisu wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę (wydanym na podstawie art. 149 Ppsa) i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku.
W rozpoznawanej sprawie - w ocenie Sądu - obie wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione.
Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem 27 stycznia 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 436/13, uwzględnił skargę zobowiązując Prezydenta W. do rozpoznania wniosku M. P. i J. Z. z dnia 20 grudnia 2005 r. o przyznanie odszkodowania za część nieruchomości położonej w W., przy ul. [...]" działka nr [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (pkt 1 wyroku) oraz stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa (pkt 2 wyroku).
Odpis prawomocnego wyroku z dnia 27 stycznia 2014 r., wraz z uzasadnieniem oraz aktami administracyjnymi sprawy został doręczony Prezydentowi W. w dniu 5 maja 2014 r., co wynika z akt sądowych o sygn. I SAB/Wa 436/13 (k. 48). Oznacza to, że termin załatwienia sprawy wyznaczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie upłynął w dniu 5 lipca 2014 r.
Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu, jak również wezwania skarżących z dnia 20 lipca 2015 r. do wykonania powołanego wyroku, Prezydent W. nie wydał w sprawie rozstrzygnięcia. Nie podjął również w sprawie żadnej czynności, poza przekazaniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wcześniejszej skargi na niewykonanie wyroku, która to skarga została odrzucona postanowieniem z dnia 24 lutego 2015 r., sygn. akt 3249/14.
Stosownie do art. 154 § 6 Ppsa grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zaś § 7 wskazanego art. stanowi, że uwzględniając skargę sąd może przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.
Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 16 lutego 2016 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2015 r. i w drugim półroczu 2015 r., przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2015 r. wyniosło 3 408,62 zł.
W przedstawionych okolicznościach sprawy - biorąc pod uwagę kilkuletnie przekroczenie terminu, wyznaczonego przez Sąd na załatwienie sprawy oraz to, że przedmiotowa grzywna może być wymierzana kilkakrotnie - Sąd uznał, iż grzywna w wysokości [...] złotych jest adekwatną sankcją dla Prezydenta W. za niewykonanie wyroku z dnia 27 stycznia 2014 r.
Wskazać także należy, że rozpoznając sprawę, Sąd jednocześnie - stosownie do treści art. 154 § 2 ppsa - stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1181/13).
W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie bezczynność miała charakter rażącego naruszenia prawa. W szczególności zastrzeżenia Sądu budzi sytuacja, gdy organ nie podejmuje w sprawie jakichkolwiek czynności zmierzających do zakończenia postępowania. Po otrzymaniu rozstrzygnięcia podjętego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 27 stycznia 2014 r. i mimo otrzymania wezwania do wykonania wyroku w dniu 20 lipca 2015 r., złożonego przez skarżące, organ nie podjął żadnej czynności w sprawie. Nie informował o przyczynach zwłoki w rozpoznaniu sprawy, mimo że skarżące wystąpiły za jego pośrednictwem ze skargą na niewykonanie wyroku.
Ponadto Sąd uznał, że wniosek skarżących o przyznanie od organu na rzecz skarżących sumy pieniężnej w wysokości [...] złotych - jest zasadny. Przy czym Sąd stoi na stanowisku, że przyznanie tej kwoty uzasadniają szczególne okoliczności sprawy, niezwykle rażący charakter zwłoki w jej rozpoznaniu, jak też obawa, że bez przyznania tej kwoty na rzecz skarżących wyrok Sądu nadal nie zostanie wykonany. Podkreślić należy, że Sąd w niewykonanym wyroku uznał, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta W. miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wyznaczając termin dwóch miesięcy na załatwienie sprawy, a organ przez kilka lat nie podjął żadnej czynności w postępowaniu, całkowicie ignorując stanowisko Sądu. Przy czym jest on świadomy tego, że w sprawie konieczne jest np. zlecenie wykonania operatu szacunkowego – gdyż przyznał to w odpowiedzi na skargę. Całkowite, kilkuletnie ignorowanie zapadłego wyroku sądowego przez Prezydenta W. musi rodzić zatem obawę, że nie będzie on dalej wykonywany w przyszłości.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i 2 w związku z art. 154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów sądowych (pkt 3 sentencji) orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 powołanej ustawy.