Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 2139/10 odrzucił skargę M.K. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
Odpis nieprawomocnego postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczony został S.K. i M.K. w dniu 14 grudnia 2010 r.
Następnie postanowieniem z dnia 14 stycznia 2011 r. – wydanym przez referendarza sądowego – przyznano M.K. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. na pełnomocnika skarżącej wyznaczony został r.pr. K.J. (pismo Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. z dnia 16 lutego 2011 r.).
W dniu 11 marca 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna od powołanego postanowienia z dnia 29 listopada 2010 r., sporządzona przez wyznaczonego z urzędu pełnomocnika skarżącej, nadana listem poleconym w dniu 9 marca 2011 r. Wraz z przedmiotową skargą kasacyjną złożony został wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej przytoczył treść art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/2006. Zdaniem r.pr. K.J. przeszkoda do wniesienia skargi kasacyjnej ustaje dopiero z momentem, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż w 30 dniu od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie.
Radca prawny K.J. zaznaczył, że z aktami sprawy zapoznał się w dniu 2 marca 2011 r.
Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej wniesiony został w dniu 9 marca 2011 r., tj. – zdaniem pełnomocnika – w terminie przewidzianym w art. 87 § 1 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Z powołanego przepisu wynika zatem, że warunkiem koniecznym uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej jest zachowanie siedmiodniowego terminu do jego złożenia, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia. Niedochowanie powyższego terminu skutkuje zaś odrzuceniem wniosku na mocy art. 88 p.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W rozpoznawanej sprawie – zdaniem Sądu – wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 29 listopada 2010 r. podlega odrzuceniu, złożony bowiem został z uchybieniem siedmiodniowego terminu określonego w powołanym wyżej art. 87 § 1 p.p.s.a.
Zgodzić się co prawda trzeba z twierdzeniami wyznaczonego z urzędu pełnomocnika skarżącej, że przewidziany w art. 87 § 1 p.p.s.a. termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej liczony jest od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, jednakże – w rozpoznawanej sprawie – przyczyna uchybienia terminu nie ustała w dacie zapoznania się pełnomocnika z aktami niniejszej sprawy. W ocenie Sądu za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 29 listopada 2010 r. uznać należy datę, kiedy wyznaczony z urzędu pełnomocnik procesowy dowiedział się o wyznaczeniu go pełnomocnikiem w sprawie.
Zauważyć należy, że od dnia 10 kwietnia 2010 r., tj. od dnia wejścia w życie nowelizacji ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, art. 244 § 2 p.p.s.a. stanowi, że ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa. Obecnie więc wyznaczenie pełnomocnika przez właściwą radę uprawnia go do podjęcia właściwych czynności w danym postępowaniu. Innymi słowy już w momencie doręczenia stosownego zawiadomienia o wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu, pełnomocnik jest uprawniony do działania w imieniu strony.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się natomiast, że od dnia wejścia w życie nowelizacji art. 244 § 2 p.p.s.a. należy przyjmować, iż siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu przez pełnomocnika strony wyznaczonego przez sąd z urzędu rozpoczyna swój bieg najwcześniej od dnia, w którym pełnomocnik ten został zawiadomiony przez właściwy organ samorządu zawodowego adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych lub rzeczników patentowych o wyznaczeniu go do reprezentowania określonej strony postępowania (postanowienie NSA z dnia 21 lipca 2010 r., sygn. akt II OZ 724/10). Powyższy pogląd Sąd w pełni podziela.
Jak wynika z informacji uzyskanej od Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. (pismo z dnia 28 marca 2011 r.) ustanowiony z urzędu r.pr. K.J. dowiedział się o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącej w dniu 21 lutego 2011 r., tj. w dniu kiedy otrzymał stosowną informację z Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. Od wskazanej daty rozpoczął zatem bieg siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wniosek o przywrócenie terminu powinien więc zostać złożony najpóźniej w dniu 28 lutego 2011 r. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną, nadany został listem poleconym w dniu 9 marca 2011 r. Przedmiotowy wniosek wniesiony więc został z uchybieniem terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a., wobec czego – jako spóźniony – podlega odrzuceniu.
Zauważyć przy tym trzeba, że podnoszone przez pełnomocnika okoliczności, iż przeszkoda do wniesienia skargi kasacyjnej ustała dopiero po zapoznaniu się z aktami sprawy nie usprawiedliwiają uchybienia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W określonej sytuacji mogą co prawda wystąpić okoliczności powodujące, że rzeczywista możliwość działania w imieniu strony nastąpi później niż w dacie otrzymania przez pełnomocnika stosownego zawiadomienia o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu, jednak zdaniem Sądu nie miało to miejsca w rozpoznawanej sprawie.
W przedmiotowej sprawie ustanie przyczyny uchybienia terminu nastąpiło w momencie uzyskania przez r.pr. K.J. informacji, że został on wyznaczony pełnomocnikiem z urzędu M.K. Od tego momentu miał on rzeczywistą możliwość złożenia stosownego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 29 listopada 2010 r.
W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 88 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.