Uzasadnienie
W dniu 9 września 2011 r. radca prawny S. M. w imieniu Urzędu Skarbowego [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] lutego 2009r. nr [...] w przedmiocie nabycia z mocy prawa własności nieruchomości. Jednocześnie wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia w/w skargi. Skarżący wskazał, że Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] w ogóle nie został poinformowany o toczącym się postępowaniu komunalizacyjnym. Dopiero w odpowiedzi na wniosek pełnomocnika skarżącego złożony w dniu 22 lipca 2011 r. organ doręczył w dniu 6 września 2011 r. przedmiotową decyzję.
Zatem skarżący podniósł, iż wobec braku doręczenia mu decyzji z urzędu nie ponosi on winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Ponadto zważył, że Izba Skarbowa w [...] przejęła w 1990 r. zarząd nieruchomości, której dotyczy zaskarżona decyzja komunalizacyjna z 2009 r. Następnie Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] marca 2006 r. przekazał prawo trwałego zarządu tej nieruchomości Urządowi Skarbowemu [...], a zatem powinien on być stroną postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji. Tak więc - jak zostało wskazane wyżej - wobec niedoręczenia skarżącemu w/w decyzji pełnomocnik skarżącego radca prawny S. M. wystąpił pismem z dnia [...] lipca 2011 r. o jej doręczenie. W odpowiedzi na powyższe Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. (doręczonym według skarżącego w dniu [...] września 2011 r.) przesłała odpis zaskarżonej decyzji, jednocześnie informując o jej prawomocności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie stosownie do treści art. 88 powołanej ustawy spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Na podstawie art. 53 § 1 powyższej ustawy skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi stanowi warunek jej dopuszczalności i obok warunków formalnych skargi podlega ocenie Sądu już na wstępnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego. Badanie zachowania terminu do wniesienia skargi jest możliwe tylko wówczas, gdy decyzja administracyjna została prawidłowo doręczona, a co za tym idzie wprowadzona do obrotu prawnego. Doręczenie stronie decyzji otwiera bowiem bieg trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że zaskarżona decyzja nie została doręczona skarżącemu jako stronie postępowania, a jedynie w odpowiedzi na jego pismo z dnia [...] lipca 2011 r. została mu przesłana przy piśmie organu z dnia [...] sierpnia 2011 r. jedynie informacyjnie wraz ze wskazaniem o jej prawomocności.
Wobec czego należy uznać, iż zaskarżona decyzja nie została skarżącemu w ogóle doręczona jako stronie postępowania, a więc nie zaczął biec termin do wniesienia przez niego skargi na tą decyzję, co rodzi skutek w postaci niemożności uchybienia temu terminowi. Przy czym zgodnie z utrwalonym poglądem zawartym w doktrynie w przypadku, gdy nie nastąpiło uchybienie terminu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jako niedopuszczalny z mocy ustawy podlega odrzuceniu.
Niezależnie od powyższego Sądowi wiadomo z urzędu, iż Krajowa Komisja Uwłaszeniowa decyzją z dnia [...] maja 2011 r. nr [...], po rozpatrzeniu podania Dyrektora Izby Skarbowej w [...] o wznowienie postępowania, odmówiła uchylenia własnej decyzji z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...]. Przy czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 11 stycznia 2012 r. sygn. akt I SA/Wa 1408/11 oddalił skargę Urzędu Skarbowego [...] na w/w decyzję Komisji z dnia [...] maja 2011 r., wskazując na jej prawidłowość. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, że rację ma organ administracji, iż podniesione przez skarżącego dowody nie prowadzą do uznania za zasadne jego twierdzenia, że przedmiotowa nieruchomnosć pozostawała w zarządzie przedsiębiorstwa państwowego, co eliminuje jej komunalizację.
Z kolei co do braku udziału Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] w postępowaniu zakończonym decyzją komunalizacyjną z dnia [...] lutego 2009 r., to należy stwierdzić, iż może to być ewentualnie podstawa do wznowienia postępwoania zakończonego tą decyzją. Jednakże wzowienie postępowania z tej przyczyny może nastąpić wyłącznie na żądanie strony, a takie żądanie nie zostało zgłoszone.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 88 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.